شيئيت و تحقق عدم با تاكيد بر نظر ملاصدرا

از مسائل پيچيده و مهم در فلسفه، عدم و احكام آن است. اين مقاله سعي دارد به يكي از پرسش‌هاي بحث برانگيز در اين باب، يعني تحقق و شيئيت داشتنِ عدم، از نظرگاه برخي فلاسفه بپردازد و دست آخر با مباني ملاصدرا به آن پاسخ دهد. در نظر ملاصدرا عدم گاهي مقابل وجود است و گاهي مقارن وجود. آن عدمي كه در مقابل وجود قرار دارد، نيستي و بطلان محض است؛ اما آن ديگري به معناي فقدان كمال، مقارن و همراه وجود، موجود است؛ لذا در ميان حكماي متقدم و متاخر، هر دو معنا طرفداران خاص خود را دارد كه‌ به باور نگارنده مي‌توان تئوري بنيادين دوگانه وجود و ماهيتِ ملاصدرا را فصل الخطاب اين نزاع دانست. بنابراين رهيافت جديدي كه نگارنده در اين مقاله در صدد اثبات آن است نقد و بررسي نظرات تعدادي از موافقان و مخالفان تحقق و شيئيتِ داشتن عدم با محور قرار دادن نظرات ملاصدرا، با روش توصيفي-تحليلي، خواهد بود.