بررسي مقامات عرفاني (توبه، صبر، رضا، ورع و توكل) درآثار امام خميني(ره) و امام محمد غزالي

مقامات عرفاني يكي از مهمترين حركات كمالي انسان به سمت جوهره هستي خلقت و خدا شناسي ره جويان اين طريقت بوده است. يكي ازمهمترين مسائل پيش روي اين پژوهش بررسي رويكرد عرفاني امام محمد غزالي و امام خميني درارتباط با مقامات عرفاني بويژه مقامات(توبه، صبر، رضا، ورع و توكل)بوده است. يافته هاي پژوهش حاضرمبين آن است اين دو عالم بزرگ،با صبغه فلسفي، اخلاقي و عرفاني و نيزرويكردي قرآني و روايي به تببين مقامات عرفاني مذكور پرداخته اند هر چند كه دربرخي موارد و بويژه درجزئيات با تفاوت هاي همراه باشد. روش گردآوري اطلاعات دراين پژوهش، كتابخانه اي و روش پردازش، توصيفي و تحليلي بوده است .بعد از بررسي آرا و ديدگاههاي عرفاني امام محمد غزالي و امام خميني، روشن مي شود كه آراي اين دو عالم درخصوص مقامات عرفاني مورد مقايسه عليرغم نزديكي در برخي موارد با تفاوت ديدگاهي و بويژه نقد امام خميني برآثار و ديدگاه هاي امام محمد غزالي همراه است و با توجه به فاصله زماني طولاني بين دوره زماني حيات امام محمد غزالي و حضرت امام خميني و به دليل استمرار و توسعه رويكردهاي عرفاني توسط عرفاي ديگر و بهره مندي و توسعه ديدگاه هاي عرفاني امام خميني تحت تاثير آنان، ايشان توانسته است ديدگاه هاي جامع تري رانسبت به عرفاي قبل از خود نسبت به اين مقامات عرفاني ارائه دهد.