ميزان تجمع زيستي فلزات سنگين (سرب و نيكل) دربافت عضلات سس ماهي سر بزرگ (Luciobarbus capito)در رودخانه سفيدرود (استان گيلان)

بزرگترين رودخانه حوضه جنوبي درياي خزر سفيدرود مي باشد و مهمترين ماهي بومي آن سس ماهي سر بزرگ مي باشد. اين رودخانه به دليل طي كردن مسير طولاني وعبور از مناطق مختلف در معرض ورود انواع الاينده ها و از جمله فلزات سنگين قرار دارد. هدف اين تحقيق بررسي ميزان تجمع زيستي فلزات سنگين سرب و نيكل در بافت عضله سس ماهي در رودخانه سفيدرود بوده است. بدين منظور سه ايستگاه در طول مسير انتخاب و در چهار فصل از اين مناطق تعداد 45 عدد سس ماهي توسط تورهاي پرتابي صيد شده است. نمونه ها در شرايط استاندار به ازمايشگاه منتقل و پس از بيومتري از عضلات آن ها نمونه برداري و به روش هضم شيميايي و به كمك دستگاه جذب اتمي ميزان اين فلزات تعيين گرديد. نتايج نشان دادند كه ماهيان صيد شده در رودخانه سفيدرورد در فصول و ايستگاه هاي مختلف در محدوده سني+3 -+1 و متوسط وزن كل آنها21/82 ± 221/72گرم و متوسط طول كل آنها1/97± 25/19سانتي متر بوده است. ميزان غلظت فلز سنگين سرب در عضله سس ماهي سر بزرگ سفيدرود 0/1±0/85ميكروگرم در هر گرم عضله و آزمون ميانگين با واريانس يكسويه اختلاف معني داري را به  ايستگاه ها در فصول  نشان داد (0/05 P). ميزان غلظت نيكل در عضلات متوسط يك ساله 83/4±4/1 ميكروگرم در گرم عضله بود باتوجه به اين نتايج غلظت سرب در ميزان پايين و با توجه با استانداردهاي سازمان جهاني بهداشت و ديگر استانداردهاي معتبرمصرف نشاندهنده ميزان مجاز بوده ولي ميزان نيكل در عضلات سسماهي سر بزرگ سفيدرود بالا بوده و حتي از مقادير ايمن مصرف برخي از شاخص ها اعداد بالاتري را نشان داده است.