ارزيابي مقاومت فشاري و رفتار تنش- كرنش لايه اساس حاوي تراشه آسفالت

استفاده از مصالح تراشه آسفالت به عنوان يك نوع مصالح بازيافتي، در لايه آسفالت يا لايه اساس در روسازي امكان پذير است. معمولا اين مصالح به دليل تغييرپذيري و مقاومت ناكافي، همراه با افزودني تثبيت كننده مورد استفاده قرار مي‌گيرند. در اين مقاله مقاومت فشاري محدود نشده نمونه‌هاي تراشه آسفالت تثبيت شده با سيمان طي يك مطالعه آزمايشگاهي مورد بررسي و ارزيابي قرار گرفته است. در ساخت نمونه‌هاي استوانه‌اي فشاري، از سيمان با درصدهاي 4، 5 و 6 استفاده شده است. نمونه‌ها با انرژي تراكمي استاندارد تهيه شده و در دوره‌هاي 3، 7، 28 و 90 روزه در اتاق رطوبت عمل آوري شده‌اند. ساخت نمونه‌ها بر اساس استاندارد 558 اي اس تي ام (خاص تراكم خاك- سيمان) بوده و آزمايش فشاري محدود نشده به روش كرنش كنترل و با سرعت 1.3 ميليمتر بر دقيقه انجام شده است. به منظور بررسي تأثير رطوبت ساخت، علاوه بر رطوبت بهينه رطوبت هاي كمتر و بيشتر از بهينه نيز مورد ارزيابي قرار گرفته است. بر اساس نتايج حاصل از اين مطالعه آزمايشگاهي، با افزايش درصد سيمان و دوره عمل آوري، مقاومت فشاري محدود نشده و مدول الاستيسيته سكانتي به طور مشهودي افزايش مي‌يابد. همچنين مشخص گرديد كه در هر طرح اختلاط، برحسب درصد سيمان مصرفي، مقاومت ماكزيمم ممكن است در رطوبت بهينه يا كمتر از بهينه رخ دهد.