تبيين و نقد ابتناي خوانش ‌هاي زنانه از قرآن بر «عدل به مثابه يك مبناي كلامي براي تفسير»

مسألۀ عدل به ‌مثابۀ يكي از مبناي اصلي كلامي در زمينۀ خوانش مناسبات ميان دو جنس از منظر قرآن كريم در ميان انديشه‌ورزان زن مسلمان جايگاه خاصي پيداكرده است. به گونه‍اي كه يكي از مباني اصلي خوانش‌هاي زنانه‌نگر نوين از قرآن كريم، اتكاي بر عدل به مثابه يك مبناي كلامي است. دغدغه زنان نوانديش مسلمان نسبت به عدل و زدودن خوانش‌هاي مذكرمحور از قرآن، سبب شده است ايشان، نكوهش زنانگي و درجه دومي بودن زن در تفاسير سنتي را معلول محوريت احاديث در تفسير قرآن كريم، اشتباهات انساني مفسرين و در نظر نگرفتن رويكرد تدريجي قرآن براي اصلاح جامعه به سمت برابري بدانند. در مقابل برخي مجتهدين شيعي، با قبول هويت انساني يكسان دو جنس، عدالت را در اتخاذ رويكردهاي متناسب با تفاوت‌هاي جنسيتي در قالب حقوق و تكاليف، در حيطه هاي فردي، خانوادگي و اجتماعي مي‌دانند. بنابراين هر دو ديدگاه عدالت خداوند نسبت به زنان در قوانين را مطمح نظر دارند ولي زنان نوانديش قائل به عدالت مساواتي و متفكران شيعي، عدالت استحقاقي هستند. اين پژوهش به روش تحليلي-تطبيقي، عدالت در روابط بين دو جنس در قرآن ازنظر انديشمندان شيعه و خوانش‍هاي زنانه‌نگر را بررسي‌ مي‍نمايد.