تحليل فضايل و توانمنديهاي ليلي در منظومه ليلي و مجنون نظامي از ديدگاه روانشناسي مثبتنگر

انسانها از ديرباز در طول زندگي خود، گرفتار مسائل اخلاقي و مشكلات رواني بودهاند و روانشناسي به عنوان يك علم مستقل از قرن نوزدهم سعي كرده است در درمان بيماريهاي روحي – رواني، مثمر ثمر باشد؛ اما در حدود دو دهه پيش شاخهاي از روانشناسي به نام روانشناسي مثبتنگر به جاي تمركز بر بيماريها و اختلالات رواني، بر هيجانات مثبت و فضايل و توانمنديهاي انسان تكيه ميكند. اين شاخه جديد روانشناسي با هدف تأكيد بر فضايل ششگانه اخلاقي مانند خرد، شجاعت، عدالت، ميانهروي، عشق و رأفت، استعلا و توانمنديهاي بيستوچهارگانهاي مانند صداقت، اميد، قدرداني، رهبري . . . به دنبال يافتن آن چيزي است كه «زندگي خوب» ناميده ميشود. روانشناسي مثبتگرا با تكيه بر فضايل و توانمنديها و با كشف زواياي پنهان وجودي انسان، موجب بهره بردن از قابليتهاي نهفته انسان ميشود. پي بردن به اين فضايل در هر فردي باعث شكوفايي و محدود شدن رذيلتهاي وجودي او ميشود. ليلي و مجنون يكي از منظومه هاي خمسه نظامي از اين نظر قابل بررسي است. شناخت اين فضايل و توانمنديها ميتواند در نشان دادن شخصيت ليلي تأثير بسزايي داشته باشد. در اين منظومه شخصيت ليلي با دارا بودن فضيلت رأفت و عشق و ميانهروي و استعلا و همچنين توانمنديهاي دوستداشتن، دورانديشي و اميد به شكوفايي و تعالي ميرسد.