بررسي ويژگي‏هاي اخلاقي و فكري انسان كامل در آثار مسلّم عطّار

جست و جوي انسان كامل و پيروي از او همواره آرمان بشر در طول تاريخ بوده است. عطّار همواره با تأسي به انبياي الهي، به كمال انساني مي‏انديشد و معتقد است راه يافتن به دنياي علم و معرفت و حقيقت، فقط با دستگيري انسان كامل ميسر مي‏شود. عطار شاعر نام‏آور قرن هفتم، خود پير دل سوخته‏اي است كه با عشق الهي براي پيمودن طريق حقيقت، چراغ شريعت را فروزان كرده و فرا راه طالبان حقيقت قرار داده است تا هفت وادي عرفان را از طلب تا فقر و فنا، منزل به منزل طي كنند. او همواره به كمال انساني مي‏انديشد و در تمام آثار خود به نوعي موضوع انسان كامل را مطرح مي‏كند. شيخ عطار شاعر و عارف بزرگي است كه هم به عرفان نظري هم به عرفان عملي هر دو نظر داشته و بين آنها ارتباط برقرار كرده و بسياري از نكات اخلاقي را با دقت بيان كرده است كه شايد از اين حيث در آثارش همانند يك معلم اخلاق عمل كرده است. او با استفاده‏ي از شيوه‏ي تمثيل به خوبي توانسته است هم مسائل عرفاني و هم نكات اخلاقي را كه برگرفته از فرهنگ قرآني و دستورات ديني است آشكار كند. اين نوشتار بر آن است با روش توصيفي ـ تحليلي به بيان نگرش و انديشه عطار نيشابوري در مورد ويژگي‏هاي اخلاقي و فكري انسان كامل و چگونگي پيمودن مراحل كمال در آثار مسلّم عطار بپردازد.