نقد و بررسي دلايل سلفيان جهادي بر كفر حاكم و مردمان سرزمين‌هاي اسلامي با توجه به كلام اهل سنت

No English title

سلفيه جهادي به جريانهاي از سلفيه اطلاق مي­شود كه با مباني خاص خود، داعيه برقراري حكومت و خلافت اسلامي دارند و تنها راه رسيدن به آن را جهاد مسلحانه مي­دانند. آنان قائل به كفر نظام­هاي فعلي و جاهليت جوامع هستند و تنها راه تغيير را جهاد اعلام مي­كنند. سلفيه جهادي با تكيه بر آياتي همانند 123 توبه و بدون توجه به ديگر آيات، حاكمان ممالك اسلامي را كافر قلمداد كرده و جنگ و قتال عليه آنان را واجب عيني مي­دانند. اين مسأله از دو جهت قابل نقد است؛ اول: كافر بودن حاكمان ممالك اسلامي، دوم: مخالف بودن اين ديدگاه سلفيه جهادي با كتاب، سنت و اجماع. از اين­رو ضرورت ايجاب مي­كند كه ضمن تعريف صحيح سلفيه جهادي، با تمسك به آيات و روايات به بيان ديدگاه صحيح در برخورد با حاكمان بپردازيم و بيان نماييم كه برداشت سلفيان جهادي از اين آيه با تفاسير علماي اهل سنت در تضاد است، چرا كه علماي اهل سنت، كفر در اين آيات را كفر اصغر دانسته كه سبب خروج از اسلام نمي­گردد و نهايتاً حاكم، فاسق و ظالم مي­شود نه كافر.

No English abstract