گردشگري ديني و مسئله همگرايي جهان اسلام

تاريخ معاصر جهان اسلام با چالشها و بحرانهاي متعددي گريبان گير است. رهايي از اين بحرانها مستلزم نظريهپردازي و رفتار آگاهانه هست. هدف اي تحقيق پاسنخ بنه اين پرسنش است كه با چه راهكاري ميتوان به همگرايي در جهان اسلام رسيد؟ نتيجه پنووهش بنر اسنا روش جستاري اسپريگنز نشان ميدهد كه براي رسيدن به همگرايي اسلامي ابتدا بايند وعنعيت موجود را فهم نموده و با شناسايي علل و موانع و ترسيم راهكار به سمت وععيت مطلنو عبنور كنيم. جهان اسلام داراي زمينهها و ظرفيتهاي بسيار ارزشمندي بنراي همگرايني اسنت كنه از مهمتري آنها گردشگري بهويوه گردشگري ديني است. كنگره بي المللي حن ، مراسنم اربعني سالار شهيدان و زيارت بقاع متبركه از مهمتري امناك منبهبي هسنتند كنه سنالانه ميليونهنا مسلمان از سراسر جهان با مليت نواد رنگ و زبانهاي گوناگون در اي امناك بهقصند زينارت سفر ميكنند و بافرهنگ ديگر ملل و مباهب اسنلامي آشننا گردينده و علنيرغم وجنود تفناوت تشخّص و اختلافها به يكديگر پيوند خورده و با كنار گباردن تمنايزات ننوادي قنومي ملني و مبهبي دور نماي همگرايي اسلامي را بنه نمنايش ميگبارنند. ازاين رو بنا تقوينت و اسنتفاده از ويوگيها و كاركردهاي گردشنگري دينني ميتنوان شنكلگيري همگرايني در جهنان اسنلام را بهعنوان جامعه مطلو و آرماني هموار نماييم