تخصيص كمي ريسك در پروژه‌هاي BOT در راهسازي

امروزه روش ساخت، بهره‌برداري و واگذاري از روش‌هاي پذيرفته‌شده و تأثيرگذار جهت سرمايه‌گذاري ساخت سريع پروژه‌هاي زيربنايي موردنياز كشورها مي‌باشد‌. در اين ميان ريسك‌هاي متعددي ممكن است قراردادهاي ساخت، بهره برداري و واگذاري را تحت تأثير قرار دهد. ازجمله موضوع تخصيص ريسك ميان دو بخش خصوصي و عمومي. در اين مقاله با نشان دادن جايگاه فرآيند‌ تسهيم ريسك در شكل‌گيري پروژه‌هاي ساخت، بهره برداري و واگذاري، چهارچوبي راهنما براي چگونگي تخصيص ريسك در بين عوامل پروژه ارائه مي‌شود. ازاين‌رو بايد پيش از آغاز پروژه و عقد قرارداد، هر يك از ريسك‌هاي پروژه براساس معيارهاي مناسب تعيين شود. دراين مقاله دو بخش تخصيص كيفي و كمي ريسك ارائه شده است. در ابتدا براي شناسايي ريسك‌هاي موجود در پروژه آزاد راه تهران‌ رشت با استفاده از 30 پرسشنامه اقدام سپس به تخصيص و تسهيم كيفي ريسك پرداختيم، مدل كيفي ارائه‌شده با استفاده از مدل بيزين با دقت 93.56% و 98.31% ميزان ريسك‌هاي درست تخصيصي براي كارفرما و پيمانكار ارزيابي شد. در بخش كمي با استفاده از نظريه بازي‌ها كمينه مجموع هزينه‌هاي كارفرما و پيمانكار در تخصيص ريسك 35% ريسك به كارفرما و 65% ريسك به پيمانكار اتفاق مي افتد.