ارتباط بين سلامت معنوي و اميد با تبعيت از رژيم دارويي در سالمندان مبتلا به ديابت نوع دو

مقدمه: با توجه به افزايش روزافزون جمعيت سالمندان و بيماري‌هاي مزمن از جمله ديابت، پژوهش حاضر به منظور بررسي ارتباط سلامت معنوي و اميد با تبعيت از رژيم دارويي در سالمندان مبتلا به ديابت نوع دو انجام گرفت. رو‌ش‌ها: اين مطالعه از نوع توصيفي- تحليلي بود كه در كلينيك ديابت بيمارستان 22 بهمن گناباد انجام شد. اطلاعات مورد نياز با استفاده از فرم اطلاعات دموگرافيك، پرسش‌نامه‌هاي‌ Herth Hope Index (HII)، سلامت معنوي Paloutzian و Ellison و تبعيت از رژيم دارويي Morisky (Morisky Medication Adherence Scale يا MMAS) به روش مصاحبه جمع‌آوري گرديد. در نهايت، داده‌ها با استفاده از آزمون‌هاي Independent t، ANOVA و ضريب Spearman در نرم‌افزار SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: بيشتر شركت‌كنندگان از سلامت معنوي بالا، اميد زياد و پايبندي كم به رژيم دارويي برخوردار بودند. علاوه بر اين، بهزيستي معنوي به طور مستقيمي با پايبندي به درمان ارتباط داشت (05/0 P)، اما بين اميد با تبعيت از رژيم درماني ارتباطي مشاهده نشد (05/0 P). نتيجه‌گيري: اميد بالا در يك سالمند نمي‌تواند دليلي بر تبعيت مطلوب از رژيم دارويي باشد، بلكه براي تبعيت دارويي مناسب، لازم است سالمند اطلاعات درست و كافي از برنامه دارويي و درماني خود داشته باشد.