اثربخشي مداخله آموزش روان‌شناختي بر سلامت روان و بار مسؤوليت مراقبان خانوادگي بيماران اعصاب و روان

مقدمه: مراقبان خانوادگي بيماران اعصاب و روان، در طول فرايند مراقبتي خود مستعد ابتلا به مشكلات عديده جسماني- رواني هستند. روش‌هاي مختلفي براي كاهش پيامدهاي جسماني و رواني در مراقبان وجود دارد. هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسي تأثير آموزش روان‌شناختي بر بار مسؤوليت و سلامت روان مراقبان خانوادگي بيماران اعصاب و روان شهرستان لردگان بود. روش‌ها: در اين مطالعه نيمه تجربي، 60 مراقب بيماران اعصاب و روان به طور تصادفي به دو گروه آزمايش و شاهد تقسيم شدند. براي جمع‌آوري اطلاعات از فرم كوتاه مقياس نشانگان افسردگي، اضطراب و استرس (Depression, anxiety and stress scales يا DASS) و پرسش‌نامه فشار مراقبتي (Caregiver Burden Inventory يا CBI) استفاده گرديد. مداخله آموزش روان‌شناختي در گروه آزمايش به روش گروهي بود و در گروه شاهد مداخله‌اي انجام نشد. برنامه آموزشي طي هشت جلسه ارايه شد و داده‌ها در نرم‌افزار SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: پس از اجراي مداخله، ميانگين بار مسؤوليت و سلامت روان در گروه آزمايش، كاهش معني‌داري را نسبت به قبل نشان داد (001/۰ P)، اما پس از اجراي مداخله، ميانگين بار مسؤوليت و سلامت روان در گروه شاهد تفاوت معني‌داري نسبت به قبل نداشت (050/۰ P). نتيجه‌گيري: نتايج به دست آمده بر مفيد بودن انجام مداخله آموزشي روان‌شناختي بر كاهش ميزان بار مسؤوليت و سلامت روان مراقبان خانوادگي بيماران اعصاب و روان تأكيد مي‌كند. بنابراين، برگزاري دوره‌هاي آموزشي در زمينه روان‌شناختي در مراقبان بيماران اعصاب و روان قادر است آن‌ها را در ابعاد مختلف رواني از جمله كاهش بار مسؤوليت و افزايش سلامت روان توانمند سازد.