طراحي سيستم پشتيبان براي پيش‌بيني بقاي بيماران مبتلا به سرطان ملانوم مبتني بر الگوريتم‌هاي داده‌كاوي

مقدمه: ملانوم از جمله شايع‌ترين سرطان‌هاي تشخيصي و دومين علت مرگ ناشي از سرطان در ميان افراد است. اين بيماري، نادرترين و بدخيم‌ترين نوع سرطان پوست به شمار مي‌رود و در شرايط پيشرفته، توانايي انتشار به ارگان‌هاي داخلي را دارد و مي‌تواند منجر به مرگ شود. چندين سال است كه در ايران داده‌هاي قابل توجهي درباره ملانوم چه به صورت دستي و چه به شكل الكترونيكي، به علت شيوع آن و هزينه‌هاي بالايي كه بر سيستم بهداشت و درمان كشور به جاي مي‌گذارد، جمع‌آوري شده، اما با وجود اين داده‌هاي ارزشمند، سيستم بهداشتي هنوز از پتانسيل بالاي داده‌كاوي در پيش‌بيني بقاي بيماران مبتلا به ملانوم غافل مانده است. پژوهش حاضر با هدف طراحي سيستم هوشمند براي پيش‌بيني بقاي بيماران مبتلا به ملانوم انجام شد. روش‌ها: اين مطالعه از نظر ماهيت، كاربردي و از نظر روش، توصيفي- تحليلي و گذشته‌نگر بود. جامعه تحقيق را بيماران مبتلا به سرطان ملانوم پايگاه داده مركز تحقيقات كشوري سرطان وابسته به دانشگاه شهيد بهشتي، واقع در بيمارستان شهداي تجريش (بين سال‌هاي ۱۳۸7 تا ۱۳92) كه تا ۵ سال مورد پيگيري قرار گرفته بودند (4118 نفر)، تشكيل داد. براي طراحي سيستم پشتيبان پيش‌بيني بقاي سرطان ملانوم، از نرم‌افزارهاي SPSS و Weka استفاده شد. مدل نهايي پيش‌بيني بقاي سرطان ملانوم بر اساس شاخص‌هاي ارزيابي الگوريتم‌هاي داده‌كاوي انتخاب گرديد. يافته‌ها: الگوريتم‌هاي شبكه عصبي، Bayes ساده، Bayesian network (BN) و تركيب درخت تصميم‌گيري با Bayes ساده، رگرسيون لجستيك، J48 و ID3 به ‌عنوان مدل‌هاي استفاده ‌شده‌ پايگاه داده كشور انتخاب شدند. بر اساس يافته‌ها، شبكه عصبي با مقدار 0.97 از لحاظ دقت و 91.03 از لحاظ ويژگي، عملكرد بهتري داشت. نتيجه‌گيري: عملكرد شبكه عصبي در همه شاخص‌هاي ارزيابي از لحاظ آماري نسبت به ساير الگوريتم‌هاي منتخب بالاتر بود. بنابراين، الگوريتم شبكه عصبي به ‌عنوان سيستم پشتيبان پيش‌بيني بقاي سرطان ملانوم انتخاب گرديد.