معرفي ژانر تأديب‌نامه‌‌هاي زنان و مردان

تأديب‌نامه‌هايي كه از اواخر دورۀ صفويه تا مشروطه بر اثر رويارويي گفتماني زنان و مردان به نگارش درآمد، از مؤلفه‌هاي صوري و محتوايي يك ژانر مجزا برخوردار است. «باهم‌آيي مفاهيم تأديب و جنسيت در عنوان رساله‌هاي تأديبي»، «باهم‌آيي رساله‌هاي منفرد تأديبي در مجلدات واحد» و «نقش جنسيت نويسنده در سوگيري تربيتي رساله» از عمده‌ترين مشخصه‌هاي پيرامتني و صوري رساله‌هاي تأديبي‌اند. در كنار مؤلفه‌هاي صوري، «هم‌سويي جهان متن با عنوانِ تأديب‌نامه‌ها»، «نقش روابط بينامتني و بيناگفتماني در تكوين تأديب‌نامه‌ها»، و «منابع مشروعيت‌بخش گفتمان مردسالار و زن‌سالار» در شمار مؤلفه‌هاي محتوايي رساله‌هاي مزبور قرار مي‌گيرند. مجموعۀ مشخصه‌هاي صوري و محتوايي رساله‌هاي تأديبي آن‌ها را از متوني كه تحت عنوان ژانر تعليمي طبقه‌بندي مي‌شوند، كاملاً متمايز مي‌سازد. متون متعلق به ژانر تأديب‌نامه‌هاي زنان و مردان به جهت سبك و گفتمان از تنوعي برخوردار است كه بر روي پيوستاري از گفتمان مردسالار، مردمَدار، زن‌مَدار و زن‌سالار قابل‌شناسايي هستند.