برنامه‌ريزي استراتژيك توسعۀ منطقه‌اي ايلام بر مبناي رقابت‌پذيري منطقه‌اي

توسعه منطقه‌اي به‌عنوان يكي از انواع توسعه مي‌تواند نقش مهمي در توسعه پايدار مناطق ايفا كند و تأثير زيادي بر پيشرفت و رشد همه جانبه استان‌‌ها داشته باشد. توسعه منطقه‌اي مفهومي در ادبيات برنامه‌ريزي است كه هدف آن خلق چارچوبي مناسب براي دستيابي به يك بهبودي باثبات در استانداردهاي زندگي براي شهروندان و روستانشينان است. توسعه منطقه‌اي به طور كلي در ارتباط با توسعه محلي مي‌باشد. به عبارت ديگر توسعه محلي اساس توسعه منطقه‌اي است. استان ايلام از ظرفيت‌هاي متعدد اقتصادي، اجتماعي و... برخورداراست كه از ظرفيت بالقوه اين استان براي توسعه‌اي پايدار حكايت دارد؛ هرچند تاكنون از اين ظرفيت استفاده نشده است. هدف اين پژوهش تدوين سياست‌هاي استراتژيك وراهبردي توسعه منطقه‌اي بانگاه بر ابعاد همه جانبه در استان ايلام است. روش تحقيق در مقاله حاضر، از نوع توصيفي-تحليلي است كه اطلاعات موردنياز به روش اسنادي و پيمايشي (پرسشنامه‌اي) تهيه شد. نخستين گام در مراحل برنامه‌ريزي راهبردي، استفاده از Meta SWOT است. در اين مدل، راهبردهاي توسعه پايدار منطقه‌اي تعيين شد؛ منابع و قابليت‌هاي استان ايلام براي مقايسه رقابت‌پذيري منطقه‌اي بااستان‌هاي همجوار شناسايي شد و درنهايت با تحليل PESTSL اين نتايج به دست آمد: در بين عوامل كلان سرمايه‌گذاري بخش خصوصي، تجارت با وجود موقعيت مرزي، افزايش بودجه و اعتبارات استاني، پرهيز از نگاه سياسي به مسائل مديريتي و مديريت كلان كشور، داراي بيشترين اثرگذاري بر توسعه منطقه‌اي استان ايلام است. همچنين حمل‌ونقل مرزي، صنايع و معادن، بازارچه مرزي، منابع آب و زمين‌هاي كشاورزي به‌عنوان مهم‌ترين قابليت‌هاي توسعه منطقه داراي بيشترين تناسب راهبردي با عوامل كلان هستند؛ بنابراين در تحليل نهايي نتايج مي‌توان گفت، در بحث رقابتي، استان ايلام براي توسعه منطقه و توسعه اقتصادي و اجتماعي داراي موقعيت برابري با استان‌هاي غرب كشور است كه بايد از اين موقعيت با توجه به راهبردهاي ارائه‌شده استفاده كند و خود را به‌عنوان قطب توسعه منطقه معرفي كند.