تبيين تفاوت پيشرفت تحصيلي بر اساس نيمرخ هاي انگيزش تحصيلي دانشجويان كارشناسي ارشد استعداد درخشان و عادي دانشگاه تبريز: رويكرد فرد – محور

پژوهش حاضر با هدف تعيين نيمرخ‌هاي انگيزش تحصيلي دانشجويان مقطع كارشناسي‌ارشد استعداد درخشان و عادي دانشگاه تبريز با استفاده از تحليل مبتني بر فرد و همچنين تبيين تفاوت پيشرفت تحصيلي دانشجويان با توجه به اين نيمرخ‌ها صورت گرفته است. روش اين پژوهش، توصيفي و از نوع پيمايشي بود. بر اساس جدول مورگان تعداد 260 نفر از دانشجويان (130نفر استعداد درخشان و 130 نفر عادي) دانشگاه تبريز انتخاب شدند كه مقياس انگيزش تحصيلي AMS والرند (1992) استفاده شده و معيار پيشرفت تحصيلي نيز معدل ترم قبل دانشجويان در نظر گرفته شده است. براي تحليل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار 21SPSS از روش تجزيه خوشه‌اي سلسله مراتبي و تحليل واريانس يك راهه (ANOVA) و تحليل واريانس چند متغيره (MANOVA) بهره گرفته شد. بر اساس نتايج حاصل از تحليل خوشه‌اي، سه خوشه انگيزشي در دانشجويان عادي: 9/36درصد در خوشه كميت بالا(انگيزش دروني و بيروني بالا و بي‌انگيزشي پايين)؛ 9/46 درصد در كميت متوسط(سطوح متوسط در هر سه خوشه)؛ 2/16 درصد در كميت پايين (انگيزش دروني و بيروني پايين و بي‌انگيزشي بالا) و در دانشجويان استعداد درخشان 6/44درصد در خوشه كميت بالا(انگيزش دروني و بيروني بالا و بي‌انگيزشي پايين)؛ 6/44 درصد در كميت متوسط(سطوح متوسط در هر سه خوشه)؛ 8/10 درصد در كميت پايين (انگيزش دروني و بيروني پايين و بي‌انگيزشي بالا) قرار گرفتند. همچنين يافته‌هاي پژوهش حاكي از عدم وجود تفاوت پيشرفت تحصيلي دانشجويان با استعداد و عادي در خوشه‌هاي انگيزشي مي‌باشد