مقايسه شناخت‌درماني مبتني بر ذهن‌‌آگاهي با درمان متمركز بر شفقت بر شرم دروني‌شده و عزت‌نفس بيماران مبتلا به ويتيليگو

سابقه و هدف: پژوهش حاضر با هدف مقايسه اثربخشي شناخت درماني مبتني بر ذهن آگاهي با درمان متمركز بر شفقت بر شرم دروني شده و عزت نفس بيماران مبتلا به ويتيليگو صورت گرفت. روش بررسي: روش پژوهش، نيمه تجربي با طرح پيش آزمون- پس آزمون و پيگيري با گروه كنترل بود. جامعه آماري را كليه زنان مبتلا به ويتيليگوي شهر تبريز در سال 1399 كه به كلينيك هاي درماني اين شهر مراجعه كرده بودند تشكيل مي دادند. 45 بيمار با روش نمونه گيري هدفمند انتخاب، و به صورت تصادفي در سه گروه قرار گرفتند (هر گروه 15 نفر). گروه هاي آزمايشي، درمان مختص گروه خود را در 8 جلسه 1/5 ساعته دريافت كردند، اما گروه كنترل درماني دريافت نكرد. ابزارهاي اندازه گيري، پرسشنامه هاي شرم دروني شده كوك (1993) و عزتنفس كوپر اسميت (1976) بودند. داده ها توسط آزمون تحليل واريانس با اندازه گيري مكرر و آزمون تعقيبي بونفروني تحليل شدند. يافته ها: در پيش آزمون، ميانگين و انحراف معيار نمره شرم دروني شده و عزت نفس در گروه هاي آزمايش و كنترل اختلاف معني داري نداشت (05/0 P). هر دو درمان در مقايسه با گروه كنترل، شرم دروني شده و عزت نفس بيماران را در پس آزمون به ترتيب كاهش و افزايش دادند (001/0 P). در مرحله پي گيري، اثر اين دو ماندگار بود (001/0 P). تأثير درمان ها بر شرم دروني شده و عزت نفس در مراحل پس آزمون و پي گيري يكسان بود (05/0 P).نتيجه گيري: به نظر ميرسد اين دو درمان مي توانند سبب افزايش پذيرش بيماري ويتيليگو شوند، از اين رو احتمالاً مي توانند راهبرد درماني مفيدي براي ارتقاي وضعيت رواني بيماران مبتلا به ويتيليگو تلقي شوند.