انحلال احزاب ضدحكومتي؛ مطالعه ي تطبيقي نظام‌هاي حقوقي اسپانيا، آلمان و ايتاليا

دموكراسي‌هاي اروپايي خود را سردمدار مردم‌سالاري و آزادي‌هاي سياسي مي‌دانند، هرچند اين موضوع سبب نمي‌شود همه احزاب در آزادي كامل فعاليت كنند. دكترين و مقررات در رژيم‌هاي مذكور پديده‌اي را تحت عنوان «احزاب ضدحكومتي» شناسايي مي‌كنند كه فعاليت آنها ممنوع است. در مقاله پيش‌ رو سعي شده است با مطالعه بعضي نظام‌هاي غرب اروپا (اسپانيا، آلمان و ايتاليا)، به اين پرسش پاسخ داده شود كه در دموكراسي‌هاي اروپايي رابطه آزادي تحزب و انحلال احزاب ضدحكومتي چگونه ترسيم ‌مي‌شود؟ با استناد به روش توصيفي-تحليلي و با مطالعه تطبيقي نظام‌هاي مزبور، به اين برايند دست خواهيم يافت كه وجود مقررات براي انحلال احزاب ضدحكومتي يك نوع تضمين آزادي تحزب به‌حساب مي‌آيد، زيرا عدم اعتقاد به تكثرگرايي توسط برخي گروه‌ها سبب مي‌شود تا در صورت استقرار آنها آزادي احزاب به‌شدت محدود شود. هرچند اين پاسداري مقتدر از نظام موجود خطر سوءاستفاده حاكميت از ابزار سركوبگر انحلال احزاب ضدحكومتي را تقويت مي‌كند. به همين دليل دموكراسي‌ها در راستاي ترسيم رابطه‌اي منطقي بين آزادي تحزب و برخورد با گروه‌هاي معاند، بايد ضوابط دقيق و عيني براي انحلال احزاب مخالف حكومت پيش‌بيني كنند.