چشم‌انداز بارش ايران در قرن 21 با به‌كارگيري مقياس‌كاهي آماري برونداد مدل‌هاي منتخبCMIP6 توسط نرم‌افزار CMHyd

اين پژوهش چشم‌انداز تغييرات محتمل بارش در 43 ايستگاه هواشناسي كشور را تا انتهاي قرن حاضر ارائه مي‌كند. براي اين منظور، از داده‌هاي چهار مدل از نوع ESM به نام‌هاي MIROC6، FGOALS_g3، BCC-CSM2-MR و ACCESS-ESM1-5 از مجموعه مدل‌هاي سري CMIP6 استفاده شد. برونداد خام بارش توسط نرم‌افزار CMHyd مقياس كاهي شد. دوره مشاهداتي 2014-1985 و دوره‌هاي آينده به‌صورت آينده نزديك 2050-2026، آينده ميانه 2075-2051 و آينده دور 2100-2076 در نظر گرفته شدند. تغييرات بارش در سطح معني‌داري 0.05 بر مبناي سه سناريوي SSP1-2.6، SSP2-4.5 و SSP5-8.5 بررسي شد. نتايج نشان دادند كه تغييرات بارش آينده در حدود 78 درصد از ايستگاه‌ها معني‌دار نيستند و در 19 و 3 درصد ايستگاه‌ها به‌ترتيب افزايش و كاهش معني‌داري دارند. بيشترين افزايش بارش در جنوب-جنوب‌شرق و بيشترين كاهش در زاگرس مركزي رخ خواهد داد. ميانگين بارش كشور در مقياس سالانه 0.4 درصد (با دامنه عدم‌قطعيت 14 درصد) افزايش مي‌‌يابد. پيش‌نگري در مقياس فصلي نشانگر تغييرات در فصول بهار، تابستان، پاييز و زمستان به‌ترتيب به مقدار 15.2+، 11-، 6- و 3.5+ درصد مي‌‌باشد. اگرچه براي فصل بهار افزايش بارش 15.2 درصدي پيش‌نگري شده است، اما دامنه تغييرات 81.9 درصدي نشان از بي اعتمادي به بارش‌هاي آينده اين فصل است.