بررسي سير تاريخي و تاريخچه حوزه علميه نجف

No English title

حوزه علميه نجف يكي از مدارس و مراكز مهم علمي ديني و مذهبي شيعه است كه در سال 448 ش توسط شيخ طوسي بنا نهاده شد و از تاريخ پيدايش اين حوزه تا كنون فراز و نشيب‌هاي زيادي را از سر گذرانده است. در اين مقاله سعي مي‌شود به لحاظ تاريخي سير تحولات اين حوزه از تأسيس تا دوران اوج و بالندگي را مرور نماييم. اهميت اين نوشتار از آن روست كه نگاه تاريخ به حوزه علميه نجف به عنوان اولين حوزه علميه شيعي كه علوم اسلامي در آن تدريس و تحصيل مي‌شده، مي‌تواند الگويي براي پيشرفت ساير حوزه‌هاي علميه باشد. اين تحقيق به توصيفي است و مطالب آن نيز به روش كتابخانه‌اي گردآوري شده است. از مهمترين نتايج اين مقاله اينكه، با تلاش هاي شيخ طوسي حوزه علميه نجف پاگرفت اما پس از وفات شيخ دچار ركود گرديد تا اينكه عالم و فقيه توانمند ديگري بنام محمدابن ادريس حلي دوباره اين حوزه جان تازه اي گرفت و با ظهور محقق اردبيلي در نيمه دوم قرن دهم رونق علمي دوباره به حوزه علميه نجف بازگشت. ولي با ظهور اخباري گري لطمه بزرگي بر شكوه و شكوفايي اين حوزه وارد شد. ولي در دوره بعدي كه از قرن سيزدهم آغاز ميگردد حوزه نجف شكوه و عظمت خود را بازيافت، كه ميتوان اين عصر را عصر كمال و اوج درخشش و زعامت علمي حوزه علميه نجف دانست در اين حوزه طلاب با مليت هاي مختلف كه اغلب غيربومي بودند مشغول تعليم و تحصيل بوده كه تعداد اين طلاب بستگي به شرايط سياسي، اقتصادي و اجتماعي زمان داشت.

No English abstract