مقايسه يافته‌هاي سي‌تي‌اسكن ريه در زمان پذيرش و 3 ماه پس از ترخيص در بيماران مبتلا به كوويد- 19

سابقه و هدف: در ارتباط با عوارض درازمدت ريوي بيماران مبتلا به كوويد-19 اطلاعات كافي وجود ندارد. هدف از انجام اين مطالعه، مقايسه‌ي يافته‌هاي سي‌تي‌اسكن ريه در زمان پذيرش و 3 ماه پس از ترخيص بيماران مبتلا به كوويد-19 است.مواد و روش‌‌ها: در اين مطالعه‌ي آينده‌نگر، 60 بيمار مبتلا به كوويد- 19 بستري در بيمارستان‌هاي‌ شهيد بهشتي و سينا همدان در سال 1399-1400 موردبررسي قرار گرفتند. ابتدا مشخصات دموگرافيك، عوامل خطر و يافته‌هاي باليني، نتايج سي‌تي‌اسكن ريه‌ي آن‌ها درزمان پذيرش ثبت شد و سپس اين داده‌ها سه ماه بعد توسط يك راديولوژيست مجرب از نظر كمّي و كيفي بررسي شد.يافته‌ها: ميانگين نمره‌ي شدت درگيري ريه در زمان بستري بيماران 1/4±3/7 و سه ماه بعد از ترخيص 1/2 ±1/1 بود. بيشترين يافته در سي‌تي‌اسكن اوليه‌ي بيماران به ترتيب ground-glass opacification، Mixed GGO و bands به ترتيب با فراواني 60، 36/7 و 18/3 درصد بود. سه ماه پس از ترخيص، در سي‌تي‌اسكن 32 نفر (53/3 درصد) درگيري ريوي و يك يافته‌ي غيرطبيعي در ريه مشاهده شد كه بيشترين يافته ground-glass opacification، Mixed GGO و bands به ترتيب با فراواني 30، 13/3 و 10/0 درصد بود. ميانگين شدت درگيري ريوي اين دسته از بيماران هنگام بستري بالاتر بود (1/5±4/4 در برابر.0/7 ±2/9، P=0.001).نتيجه‌گيري: سي‌تي‌اسكن غير نرمال ريه سه ماه پس از ترخيص در بيماران كوويد-19 نشان مي‌دهد بيماراني كه در زمان بستري شدت درگيري ريوي بالاتري داشتند، يافته‌هاي غيرطبيعي بيشتري را نيز بروز داده‌اند