بررسي دانش و نگرش پزشكان درباره تاثير داروهاي تجويز شده بر رانندگي: مطالعه توصيفي-تحليلي مقطعي

زمينه. رانندگي تحت تاثير داروهاي تجويز شده، يكي از مشكلات اصلي حيطه ايمني ترافيك در بسياري از كشورها است. دانش كافي پزشكان درباره تاثير داروها بر رانندگي مي تواند به تجويز داروهاي ايمن تر كمك كند. با توجه به نقش دانش پزشكان در تجويز داروهاي ايمن، اين مطالعه با هدف سنجش دانش و نگرش پزشكان خانواده درباره تاثير داروهاي تجويز شده بر رانندگي انجام شد. روش كار. اين مطالعه به صورت توصيفي-تحليلي ميان 91 نفر پزشك طرح پزشك خانواده استان آذربايجان شرقي در سال 1400 انجام شد. نمونه ها با در نظر گرفتن معيارهاي ورود و خروج انتخاب شدند. اطلاعات از طريق پرسش نامه ساخته محقق، جهت سنجش دانش و نگرش به صورت برخط گردآوري شد. دانش و نگرش در اين مطالعه، متغير وابسته و متغيرهاي جمعيت شناختي (جنس، سن، تحصيلات، نوع استخدام و سابقه كار)، متغير مستقل در نظر گرفته شدند. جهت بررسي ارتباط بين متغيرهاي مستقل و وابسته از آزمونهاي تي مستقل، تحليل واريانس يك طرفه، كاي اسكوئر و رگرسيون خطي چندگانه استفاده شد. داده ها با نرم افزار آماري Stata نسخه 17 تحليل شدند. يافته ها. مشاركت كنندگان در پژوهش، (71/43%)65 نفر زن و (28/57%)26 نفر مرد با ميانگين سني 31/54 سال بودند. ميانگين نمره نگرش پزشكان درباره تاثير داروها بر رفتار رانندگي، 14/94±71/70 و ميانگين نمره دانش آنها 10/23±37/52 بود. (48/35%)44 نفر از پزشكان، نگرش خوب و (52/87%)46 نفر، دانش ضعيف در حيطه داروها و ايمني ترافيك داشتند. بين دريافت آموزش در حيطه داروها و ايمني ترافيك با سطح دانش و نگرش پزشكان، ارتباط معناداري ديده شد (P 0/05)، اما بين نگرش و دانش پزشكان با ساير متغيرهاي جمعيت شناختي ارتباط معناداري مشاهده نشد. نتيجه گيري. با توجه به دانش پايين پزشكان درباره تاثير داروها بر رانندگي، برگزاري دوره هاي آموزشي و بازآموزي در زمينه داروها و ايمني ترافيك براي پزشكان و متخصصان باليني جهت به روز شدن دانش آنها در اين زمينه و توسعه سيستم طبقه بندي داروهاي اثرگذار بر ايمني ترافيك در كشور، ضروري است. پيامدهاي عملي. يافته هاي اين مطالعه مي تواند در اختيار سياست گذاران وزارت بهداشت قرار گيرد تا با پشتيباني دانشگاه هاي علوم پزشكي، فرصتي براي ارتقاي دانش و نگرش پزشكان در زمينه داروها و رانندگي فراهم شده و در راستاي كاهش حوادث ترافيكي ناشي از داروهاي تجويزي، گام مهمي برداشته شود.