مقايسه استحكام باند بين پرسلن و زيرساخت فلزي تيتانيومي ساخته شده به دو روش Milling و EBM

سابقه و هدف: يكي از اصلي ترين علت شكست رستوريشن ها نبود استحكام باند كافي بين پرسلن و فلز مي باشد كه به عوامل مختلفي از جمله نحوه ي ساخت رستوريشن بستگي دارد. اين مطالعه با هدف بررسي تاثير روش ساخت فريم ورك فلزي بر استحكام باند پرسلن به آلياژ تيتانيوم ساخته شده به دو روش EBM و Milling انجام شد. مواد و روش ها: در اين مطالعه تجربي- آزمايشگاهي مجموعا 20 نمونه در 2 گروه 10تايي ساخته شد. يك مولد رزيني طبق استاندارد ISO-9693 ساخته شد. از اسكن گرفته شده از اين مولد براي ساخت نمونه هاي milling توسط دستگاه تراش از ديسك هاي تيتانيومي و نمونه هاي EBM توسط دستگاه Arcam EBM system از پودر آلياژ Ti-6Al-4V استفاده شد. قبل از پرسلن گذاري نمونه ها تحت سندبلاست با ذرات آلومينيوم اكسايد 110 ميكروني قرار گرفتند و توسط يك لايه نازك تيتانيوم باندينگ پوشيده شدند سپس روي هر ۲۰ نمونه، پرسلن به ارتفاع ۱/۱ ميلي متر در فضاي مستطيل شكلي در وسط نمونه به ابعاد ۳×۸ ميلي متر قرار داده شد. تست Three point bending براي تمام نمونه ها انجام شد و ميزان آن ثبت شد. مقادير به دست آمده از ميزان استحكام باند با آزمون t تجزيه و تحليل شدند و سطح معني داري 0.05 در نظر گرفته شد . يافته ها: استحكام باند به دست آمده در گروه EBM ( 3.67±34.36) MPa و در گروه 4.34±46.52MPa   بود كه از لحاظ آماري بين دو گروه تفاوت معنا داري داشت. (0.001 p ) ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮔﻴﺮي: استحكام باند پرسلن و فريم فلزي تيتانيوم در روش milling از EBM بيشتر بود. با اين حال هر دو گروه مقادير استحكام باند بالاتر از حداقل ميزان استاندارد ISO براي رستوريشن هاي فلز-سراميك كه 25 مگاپاسكال است را نشان دادند.