مقايسه دو روش الايزاي آنتي‌بادي سرم و Nested-PCR مدفوع جهت تشخيص عفونت مايكوباكتريوم اويوم زيرگونه پاراتوبركلوزيس در گاو

زمينۀ مطالعه: مايكوباكتريوم اويوم زيرگونه‌ پاراتوبركلوزيس عامل ايجاد بيماري شايع يون در گله‌هاي شيروار است. تشخيص زود هنگام عفونت پاراتوبركلوزيس مي‌تواند سبب بهبود برنامه‌هاي كنترلي بيماري شود.هدف: مطالعه حاضر با هدف مقايسه ‌حساسيت و ويژگي دو روش الايزاي آنتي بادي سرم و Nested-PCR مدفوع جهت تشخيص آلودگي به باكتري مايكوباكتريوم اويوم زيرگونه‌ پاراتوبركولوزيس انجام شد.روش‎كار: به منظور جستجوي پادتن ضد مايكوباكتريوم اويوم زيرگونه‌ پاراتوبركلوزيس از آزمون الايزاي جذبي با استفاده از يك كيت تجاري، پس از مجاورسازي نمونه‌هاي سرم با آنتي‌ژن مايكوباكتريوم فلئي جهت كاهش واكنش‌هاي متقاطع انجام شد. جهت جستجوي ژنوم باكتري در مدفوع از روش Nested-PCR و با استفاده از توالي‌هاي نوكلئوتيدي مربوط به قطعات ژني اختصاصي MAP يعني IS900 بهره‌گيري شد.نتايج: از مجموع 2203 نمونه سرمي آزمايش شده با الايزا، 112 مورد مثبت (5.08 درصد) و 2091 مورد منفي (94.92 درصد) بود. نتايج آزمون Nested-PCR مدفوع ركتوم نشان داد از 59 رأس گاو با نتيجه مثبت در الايزاي سرم، 47 رأس (79.66 درصد) نتايج PCR مدفوع ركتوم آن‌ها مثبت و در 12رأس (20.34 درصد) نتايج PCR مدفوع ركتوم آن‌ها منفي بود. همچنين از 31 رأس گاو با نتيجه منفي در آزمون الايزا، در 15رأس (48.38 درصد) نتايج PCR مدفوع ركتوم آن‌ها مثبت و در 16رأس (51.62 درصد) نتايج PCR مدفوع ركتوم آن‌ها منفي بود.نتيجه گيري نهايي: با توجه به حساسيت پائين PCR در مقايسه با ELISA، ارزش اخباري مثبت و منفي و صحت تست ELISA و همچنين هزينه‌بر و زمان‌بر بودن و نياز به امكانات آزمايشگاهي بيشتر و پيچيده‌تر PCR نسبت به ELISA، مي‌توان چنين نتيجه‌گيري نمود كه آزمون ELISA نسبت به PCR روش مناسب‌تري براي بررسي‌هاي غربال‌گري و مطالعات اپيدميولوژيك مي‌باشد.