فراواني آسيب حاد كليوي پس از جراحي ارتوپدي ماژور و عوامل خطر مرتبط با آن

زمينه: بيماراني كه تحت اعمال جراحي بزرگ ارتوپدي قرار مي گيرند، به دليل از دست دادن خون، اختلالات الكتروليتي، عفونت و وجود ساير بيماري هاي همراه در ريسك ابتلا به آسيب حاد كليوي هستند. در اين مطالعه، فراواني و عوامل خطر بروز آسيب حاد كليوي بررسي شد. هدف و روش ها: اين پژوهش مقطعي تحليلي با حجم نمونه 180 نفر انجام شد. جامعه مورد مطالعه بيماران تحت عمل جراحي ارتوپدي بودند. معيارهاي خروج شامل سابقه بيماري مزمن كليه و سابقه دياليز بود. اطلاعات بيمار شامل سن، جنسيت، سابقه دارويي، سابقه بيماري زمينه اي، تغييرات كراتينين، مدت زمان جراحي، حداقل فشار متوسط شرياني حين و بعد از عمل و استفاده از اينوتروپ در حين و بعد از عمل و سطح كراتينين اندازه گيري و ثبت شد. يافته ها: ميزان بروز آسيب حاد كليوي 11/11 درصد بود. ميانگين سني بيماران 22/8±47/3 سال بود. بين مصرف برخي داروها، مدت زمان جراحي، حداقل فشار متوسط شرياني و مصرف اينوتروپ رابطه معنا داري مشاهده نشد. بروز آسيب حاد كليوي با سابقه بيماري قلبي، ديابت و سابقه بيماري كليوي ارتباط معنا داري داشت. رگرسيون خطي چندگانه نشان داد با هر واحد افزايش كراتينين قبل از عمل و وجود بيماري كليوي قبل از عمل، كراتينين بعد از عمل 0/3 افزايش مي يابد. نتيجه گيري: بروز نارسايي حاد كليه پس از جراحي ارتوپدي نسبتاً زياد است. نظارت دقيق برعملكرد كليه قبل، حين و بعد از جراحي مهم است و مي تواند از بروز نارسايي حاد كليه بعد از جراحي جلوگيري كند.