اثربخشي درمان مبتني بر شفقت بر افسردگي، اضطراب و پرخاشگري كاركنان فوريت‌هاي پزشكي مبتلا به كرونا

سابقه و هدف: با شيوع ويروس كرونا، كاركنان فوريت‌هاي پزشكي دچار مشكلات جسمي و رواني شدند و به مداخلات درماني نياز داشتند. پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي درمان مبتني بر شفقت بر افسردگي، اضطراب و پرخاشگري كاركنان فوريت‌هاي پزشكي مبتلا به كرونا انجام شد. مواد و روش‌‌ها: پژوهش حاضر از نوع نيمه‌آزمايشي با پيش‌آزمون و پس‌آزمون و گروه كنترل بود. جامعه آماري در اين پژوهش شامل كاركنان فوريت‌هاي پزشكي مبتلا به كرونا در شهر مشهد در سال 1400 بود. 40 نفر با روش نمونه‌گيري در دسترس به‌عنوان نمونه انتخاب شدند و در دو گروه آزمايش (20 نفر) و كنترل (20 نفر) قرار گرفتند. درمان مبتني بر شفقت در قالب 8 جلسه 90 دقيقه‌اي و هفته‌اي يك بار براي گروه آزمايش اجرا شد. گروه كنترل مداخله‌اي دريافت نكرد. شركت‌كنندگان در مرحله پيش‌آزمون و پس‌آزمون با آزمون‌هاي افسردگي، اضطراب و پرخاشگري سنجيده شدند. براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها از تحليل كوواريانس با نرم‌افزار SPSS نسخه 26 استفاده شد.يافته‌ها: طبق نتايج اين پژوهش، درمان مبتني بر شفقت بر افسردگي، اضطراب و پرخاشگري كاركنان فوريت‌هاي پزشكي مبتلا به كرونا تأثير داشت (0.01 P). بر اساس مجذور اتا، اين تأثير بر افسردگي 0.44، اضطراب 0.39 و پرخاشگري 0.52 بود.نتيجه‌گيري: پيشنهاد مي‌شود مشاوران و درمانگران از رويكرد درمان مبتني بر شفقت به‌منظور كاهش مشكلات روان‌شناختي كاركنان فوريت‌هاي پزشكي، به‌ويژه در شرايط بحران كرونا بهره ببرند.