بررسي نقش شفقت به خود و احساس شرم در پيش بيني رشد پس از سانحه و نگراني از تصوير بدن در بيماران مبتلا به سرطان پستان

مقدمه: با وجود پيامدهاي منفي سرطان سينه مانند نگراني از تصوير بدن، بسياري از زنان پس از تشخيص، تغييرات مثبتي را تجربه مي كنند. بنابراين درك مولفه هاي موثر در اين پيامدها ضروري است؛ از اين رو پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش شفقت به خود و احساس شرم در پيش بيني رشد پس از سانحه (PTG) و نگراني از تصوير بدن در بيماران مبتلا به سرطان پستان انجام شد. روش كار: روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي مي باشد. جامعه آماري اين پژوهش كليه زنان مبتلا به سرطان پستان و مراجعه كننده به بيمارستان كوثر شهر كرج در سال 1401 بودند. به اين منظور تعداد 150 نفر از اين افراد با لحاظ نمودن ملاك هاي ورود و خروج به شيوه نمونه‏گيري در دسترس انتخاب شدند و به مقياس شفقت به خود، پرسشنامه نگراني از تصوير بدن، مقياس آگاهي از بدن شيء‌انگاشته و پرسشنامه رشد پس از سانحه پاسخ دادند. پس از گردآوري پرسشنامه ها، داده‏هاي جمع آوري شده با استفاده از (SPSS- 24) و از طريق ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چندگانه به شيوه هم زمان تحليل شد. يافته ها: نتايج نشان داد كه بين شفقت خود با رشد پس از سانحه همبستگي مثبت و معناداري وجود دارد (0.01 P). بين شفقت خود و نگراني از تصوير بدني همبستگي منفي و معناداري وجود دارد (0.01 P). بين احساس شرم با رشد پس از سانحه همبستگي منفي و معناداري وجود دارد(0.01 P). بين احساس شرم و نگراني از تصوير بدني همبستگي مثبت و معناداري وجود دارد (0.01 P). نتايج تحليل رگرسيون چندگانه نيز نشان داد كه 71 درصد واريانس رشد پس از سانحه و 61.4 درصد از واريانس نگراني از تصوير بدني به ‌وسيله شفقت به خود و احساس شرم تبيين مي‏شود. نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد كه تمركز بر شفقت به خود بعد از تجارب آسيب زا، مي تواند در پيش بيني رشد پس از سانحه و كاهش نگراني از تصوير بدن موثر باشد. همچنين فعال شدن شرم از بدن بر رشد پس از سانحه و تصوير بدن تاثير منفي دارد. مداخلات مبتني بر شفقت به خود و كاهش شرم از بدن در پژوهش هاي آينده احتمالا مي تواند نگراني از تصوير بدن را بهبود بخشد و به افزايش رشد پس از سانحه كمك كند.