اثربخشي مدل آموزشي رفتاري والدين (باركلي) بر تنظيم هيجاني كودكان مبتلا به اختلال نارسايي ‌توجه/ بيش ‌فعالي

اختلال نارسايي ‌توجه/ بيش ‌فعالي منجر به آسيب‌هاي رواني، رفتاري و هيجاني در كودكان مبتلا مي‌شود. بر اين اساس اين پژوهش با هدف بررسي اثربخشي مدل آموزشي رفتاري والدين (باركلي) بر تنظيم هيجاني كودكان مبتلا به اختلال نارسايي ‌توجه/ بيش‌ فعالي انجام گرفت. پژوهش حاضر ‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون - پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماري پژوهش شامل كودكان پسر با اختلال نارسايي توجه/بيش‌فعالي شهر يزد در شش ماهه دوم سال 1398 بود. حجم نمونه مورد نياز در اين پژوهش 30 نفر (15 نفر در گروه آزمايش و 15 نفر در گروه كنترل) بود اما پس از شروع مداخلات 2 والد در گروه آزمايش و 2 والد در گروه كنترل، از ادامه دريافت مداخله انصراف دادند. والدين كودكان حاضر در گروه آزمايش مداخله مدل آموزشي رفتاري والدين (باركلي) را طي يك ماه در 8 جلسه 75 دقيقه‌اي دريافت نمودند. پرسشنامه‌هاي مورد استفاده در اين پژوهش شامل پرسشنامه اختلال نارسايي توجه/بيش‌فعالي (بروك و كلينتون، 2007) و پرسشنامه تنظيم هيجاني (شيلد و كيكتي، 1997) بود. در نهايت، داده‌هاي حاصل از 26 والدين كودكان به شيوه تحليل كوواريانس مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج نشان داد كه مدل آموزشي رفتاري والدين (باركلي) بر تنظيم هيجاني كودكان مبتلا به اختلال نارسايي‌ توجه/ بيش ‌فعالي تأثير معنادار دارد . بر اساس يافته‌هاي پژوهش حاضر مي‌توان چنين نتيجه گرفت كه مدل آموزشي رفتاري والدين (باركلي) با بهره‌گيري از آموزش روش‌هاي مناسب براي كاهش رفتار نابهنجار كودكان، مهارت ابراز توجه مثبت به كودك، شيوه­هاي برقراري تعامل مثبت و مديريت رفتارهاي نامطلوب و مهارت‌هاي توجه مثبت به عنوان يك روش كارآمد جهت افزايش تنظيم هيجاني كودكان مبتلا به اختلال نارسايي ‌توجه/ بيش ‌فعالي مورد استفاده گيرد.