تأثير بازي‌‌ درماني گروهي مبتني بر نقاشي بر مهارت‌هاي هيجاني كودكان با اختلال اضطراب جدايي

طبق شواهد پژوهشي كودكان با اختلال اضطراب جدايي رفتارهاي خودتنظيمي ضعيف‌تري دارند و در تنظيم هيجانات و رفتارها مشكلات بيشتري دارند. هدف پژوهش تعيين تأثير آموزش بازي ‌درماني گروهي مبتني بر نقاشي بر مهارت‌هاي هيجاني كودكان با اختلال اضطراب جدايي بود. در اين پژوهش نيمه آزمايشي، از طرح پيش‌آزمون - پس‌آزمون با گروه كنترل استفاده شد. جامعه آماري پژوهش كليه دانش‌آموزان دختر پايه ششم با اختلال اضطراب جدايي شهرستان قائم ‌شهر در سال تحصيلي 1399 بود. نمونه پژوهش 30 كودك با اختلال اضطراب جدايي بود كه به‌صورت در دسترس شناسايي و در دو گروه آزمايش و كنترل (هر گروه 15 نفر) جاي‌دهي شدند. براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه اضطراب جدايي (مارچ و همكاران، 1997) و پرسشنامه مديريت هيجان (زيمن، 2001) استفاده شد. گروه آزمايش در 10 جلسه 45 دقيقه‌اي بازي‌درماني گروهي مبتني بر نقاشي را دريافت كردند و براي گروه كنترل مداخله‌اي ارائه نشد. داده‌هاي پژوهش با تحليل كوواريانس يك و چند متغيري تجزيه‌وتحليل شدند. نتايج نشان داد كه آموزش بازي‌درماني گروهي مبتني بر نقاشي موجب بهبود مهارت‌هاي هيجاني كودكان با اختلال اضطراب جدايي شد (0.001 P). با توجه به اين نتيجه مي‌توان از بازي‌درماني گروهي مبتني بر نقاشي به‌عنوان روش درماني مؤثر براي ارتقاء سلامت رواني و پيشگيري از مشكلات روان‌شناختي كودكان با اختلال اضطراب جدايي استفاده كرد.