پيش بيني روحيه پژوهش در دانش آموزان دختر مدارس غيرانتفاعي براساس تدريس تحول‌آفرين و نقش ميانجي تحول مثبت نوجواني و هيجان كلاسي

هدف از پژوهش حاضر، پيش بيني روحيه پژوهش در دانش آموزان دختر براساس تدريس تحول ‌آفرين و نقش ميانجي تحول مثبت نوجواني و هيجان كلاسي بوده است. براي اين منظور 247 نفر از دانش آموزان دختر پايه هاي دهم و يازدهم مدارس غيرانتفاعي منطقه 4 شهر تهران به روش نمونه ‌گيري تصادفي طبقه‌اي انتخاب شدند و پرسشنامه ‌هاي تدريس تحول آفرين بيچامپ و همكاران (2010)، روحيه پژوهش شيرزاد و همكاران (1395)، تحول مثبت نوجواني گلدهوف و همكاران (2014) و هيجان كلاسي تيتسورث و همكاران (2010) را تكميل كردند. تحليل داده ها با به ‌كارگيري نرم ‌افزار PLS نشان داد كه تدريس تحول ‌آفرين داراي اثر مستقيم و مثبت بر روحيه پژوهش دانش ‌آموزان است. همچنين اثر غيرمستقيم  و مثبت تدريس تحول ‌آفرين تنها در زمينۀ مؤلفه مراقبت (از مؤلفه هاي تحول مثبت نوجواني) بر روحيه پژوهش معنادار است. از ميان مؤلفه ‌هاي هيجان كلاسي نيز، فقط مؤلفه ظرفيت هيجاني، داراي نقش ميانجي در رابطۀ تدريس تحول‌آفرين و روحيه پژوهش است. اثر غيرمستقيم تدريس تحول آفرين بر روحيه پژوهش دانش آموزان نيز به واسطه اين مؤلفه مثبت است. نتايج اين پژوهش، حاكي از اهميت ادراك فراگيران از فضاي آموزشي و هيجاني كلاس در تقويت روحيه پژوهش است.