ويژگي‌هاي اپيدميولوژيك و يافته‌هاي آزمايشگاهي بيماران دچار مسموميت با مواد شيميايي خانگي مراجعه‌كننده به بيمارستان خورشيد اصفهان

مقدمه: مسموميت با مواد شيميايي خانگي، يكي از علل شايع مراجعه به اورژانس‌هاي مسمومين است. هدف از اين مطالعه، بررسي ويژگي‌هاي اپيدميولوژيك و يافته‌هاي آزمايشگاهي بيماران دچار مسموميت با مواد شيميايي خانگي بود. روش‌ها: در اين مطالعه‌ي توصيفي- تحليلي از نوع مقطعي كه به صورت گذشته‌نگر انجام شد، داده‌هاي موجود در پرونده‌ي بيماران مسموم با مواد شيميايي خانگي كه از ابتداي فروردين ماه 1395 تا پايان اسفند ماه 1398، در بخش اورژانس مسمومين بيمارستان خورشيد اصفهان بستري شده بودند، به روش سرشماري، گردآوري شدند. تجزيه و تحليل داده‌ها، با استفاده از آزمون‌هاي آناليز واريانس يك‌طرفه، Chi-square و T-test انجام شد. يافته‌ها: در اين مطالعه، 281 بيمار بررسي شدند كه 48 درصد از آن‌ها مرد بودند. نسبت زن به مرد برابر با 1/08 بود. ميانگين سني بيماران 17/14 ± 32/95 سال (83-1 سال) بود. بيشترين ميزان مسموميت با آفت‌كش‌ها (37/3 درصد) و كم‌ترين ميزان مسموميت با تركيبات جيوه (0/4 درصد) اتفاق افتاده بود؛ ميانگين طول بستري 25/02 ساعت بوده است. ميزان مورتاليتي برابر 0/7 درصد (2 نفر) بود كه به علت مسموميت با آفت‌كش‌ها اتفاق افتاده است. روند مسموميت از سال 95 تا 97 افزايشي بوده (233 درصد افزايش در سال 97 نسبت به 95) اما در سال 98 كاهش يافت (64 درصد كاهش در سال 98 نسبت به 97). نتيجه‌گيري: آفت‌كش‌هاي خانگي و مواد خورنده، شايع‌ترين عوامل مسموميت‌زا بودند؛ همچنين مسموميت با اين مواد در جنس مؤنث شايع‌تر بود. اين نتايج، اهميت حمايت عاطفي و رواني از بيماران (بخصوص خانم‌ها) و آموزش روش درست استفاده از مواد شيميايي خانگي را متذكر مي‌شود.