«استيگما» چالش جديد در محيط باليني در طول شيوع COVID-19: تجربيات كادر پزشكي

مقدمه: بيماري‌هاي همه‌گير و شيوع آن‌ها براي سلامتي انسان تهديد بزرگي به حساب مي‌آيد كه منجر به اثرات سوء سلامت روان به دليل بروز تغييرات شديد در زندگي مي‌شود. اين مطالعه با هدف كاوش در رابطه با تجربه‌ي استيگما در كادر پزشكي خط مقدم مبارزه با كرونا انجام شد.روش‌ها: پژوهش كيفي حاضر به روش پديدار‌شناسي هرمنيوتيك با تأكيد بر روش ون مانن (van Manen’s method) در مركز آموزشي درماني بوعلي سيناي شهر قزوين، صورت گرفت. اين پژوهش از اوايل آبان‌ماه تا اوايل بهمن‌ماه 1400 به طول انجاميد، مشاركت‌كنندگان به شيوه‌ي نمونه‌گيري هدفمند تا رسيدن به مرحله‌ي اشباع داده‌ها، مورد مصاحبه قرار گرفتند.يافته‌ها: مطالعه‌ي ما نشان داد كه شركت‌كنندگان، سه نوع استيگماي اجتماعي، وابستگان و استيگما به خود را تجربه كرده‌اند. ابتدا 190 كد استخراج شد و پس از كاهش، حذف و ادغام‌هاي صورت گرفته، 130 كد اوليه باقي ماند و در نهايت با تجزيه و تحليل اطلاعات 8 طبقه، 63 زير‌طبقه و 4 درون مايه «استيگما خود، استيگما اجتماعي، استيگما وابستگان و سازگاري با استيگما» استخراج گرديد.نتيجه‌گيري: مشاركت‌كنندگان در مطالعه به كاهش همكاري در محيط كار به دليل مواجهه كمتر با بيماران مبتلا به كوويد و همچنين تغييرات در خلق همانند ايجاد ترس، استرس، اضطراب و خشم و كاهش اعتماد به نفس و احساس شرم و غيره ناشي از استيگما اشاره كردند.