تحليل تميز اختلالات شخصيت خوشه B براساس مشكلات بين‌فردي

مقدمه: اختلالات شخصيت تأثيرات گسترده‌اي بر زندگي فردي و اجتماعي افراد بر جاي مي‌گذارند. هدف: هدف مطالعه حاضر تعيين ميزان افتراق اختلالات شخصيت خوشه B براساس مشكلات بين‌فردي بود. روش: طرح پژوهش حاضر توصيفي و از نوع علّي مقايسه‌اي بود. جامعه آماري شامل تمامي افراد مبتلا به اختلال شخصيت خوشه B در مناطق پنج گانه شهر اراك در سال ۱۴۰۱ بود. تعداد ۱۲۰ نفر از افراد براساس تعداد گروه‌ها و متغيرهاي پژوهش از بين مراجعه‌كنندگان به مراكز روانشناسي و ترك اعتياد شهر اراك به روش در دسترس انتخاب و به مقياس‌هاي چندمحوري باليني ميلون نسخه ۴ (۲۰۱۵) و مشكلات بين‌فردي (۱۹۹۶) پاسخ دادند، همچنين افراد به‌وسيله مصاحبه باليني ساختاريافته براي اختلالات شخصيت (۲۰۱۶) مورد ارزيابي قرار گرفتند. به‌منظور تحليل داده‌ها از روش تحليل تمايز در نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۶ استفاده شد. يافته ها: نتايج حاكي از تفاوت معنادار بين مؤلفه‌هاي مردم‌آميزي (۰/۰۰۱=P)، جرئت‌ورزي (۰/۰۰۱=P)، پرخاشگري (۰/۰۰۱=P)، در نظر گرفتن ديگران (۰/۰۰۱=P)، وابستگي به ديگران (۰/۰۰۸=P)، حمايت از ديگران (۰/۰۰۱=P) و مشاركت با ديگران (۰/۰۰۱=P) در گروه‌هاي مورد بررسي بود، اما بعد گشودگي بين گروه‌هاي مورد بررسي، تفاوت معناداري نشان نداد (۰/۱۴=P). در مجموع براساس مؤلفه‌هاي مورد ارزيابي، ۶۸/۳% شركت‌كنندگان به‌درستي در گروه‌هاي خود قرار گرفتند. نتيجه گيري: با توجه به اينكه در پژوهش حاضر اكثر ابعاد مشكلات بين‌فردي در افراد مبتلا به اختلالات شخصيتي خوشه B معنادار بودند، در نتيجه مي‌توان از اين متغير جهت افتراق اختلالات شخصيت اين خوشه و همچنين طرح مداخله استفاده نمود.