تدوين برنامه تلفيقي توانبخشي حسي مبتني بر ويبرواكوستيك و واقعيت مجازي و اثربخشي آن بر نيمرخ هيجاني كودكان مبتلا به اوتيسم (مطالعه موردي)

مقدمه: نقص تنظيم هيجانات در كودكان مبتلا به اختلال طيف اوتيسم تأثير زيادي بر تعاملات آن‌ها دارد. هدف: هدف پژوهش حاضر تدوين برنامه توانبخشي مبتني بر ويبرواكوستيك و واقعيت مجازي و بررسي اثربخشي آن بر نيمرخ هيجاني كودكان مبتلا به اوتيسم بود. روش: روش پژوهش، از نوع تك آزمودني A-B-A بود. جامعه آماري شامل همه كودكان مبتلا به اختلال اوتيسم در كلينيك توانبخشي ذهن آرا شهر تهران، در نيمه دوم سال ۱۴۰۰ بود كه ۵ نفر با روش نمونه گيري هدفمند انتخاب شدند. ابتدا برنامه تلفيقي طي ۱۰ جلسه ۳۰ دقيقه اي، بر روي ۲ آزمودني كه به صورت تصادفي از ميان نمونه انتخاب شده بودند، اجرا و پس از مشخص شدن اعتبار برنامه، ۳ آزمودني ديگر وارد پژوهش شدند. در اين پژوهش از پرسشنامه نيمرخ حسي ۲ (۲۰۱۴) استفاده شد. در مرحله خط پايه، پايان هر جلسه مداخله و پيگيري ۱ ماهه پرسشنامه ها تكميل شد. جهت تحليل داده ها از تحليل ديداري، درصد بهبودي، درصد داده هاي همپوش و غير همپوش استفاده شد. يافته ها: نتايج نشان داد با توجه به اندازه اثر بدست آمده، مداخله به ترتيب با ۹۰%، ۸۰%، ۸۰%، ۱۰۰% و ۹۰% اطمينان بر روي تعديل نيمرخ هيجاني آزمودني هاي شماره ۱ تا ۵ مؤثر بوده است. همچنين براساس نتايج بدست آمده، درصد بهبودي ناشي از ارائه مداخلات در آزمودني هاي ۱ تا ۵ به ترتيب ۲۰/۰۸%، ۲۸/۷۵%، ۲۸/۲۴%، ۲۷/۲۴% و ۲۱/۰۲% بوده است. نتيجه‌ گيري: براساس يافته ها برنامه توانبخشي تلفيقي بر بهبود نيمرخ هيجاني كودكان اتيستيك مؤثر بود؛ لذا اين رويكرد را مي توان به عنوان مداخله اي مناسب براي اين افراد معرفي نمود.