اثربخشي اسپيرونولاكتون بر علائم اسكيزوفرني: كارآزمايي باليني تصادفي دوسوكور

مقدمه: اسكيزوفرني يك اختلال رواني است كه در آن واقعيت هاي پيرامون شخص، غيرعادي تفسير مي شوند. هدف از درمان، كاهش علائم و احتمال عود بيماري است. هدف: هدف اين مطالعه بررسي اثربخشي اسپيرونولاكتون بر علائم اسكيزوفرني بود. روش: در اين مطالعه تحليلي و باليني دوسوكور، ۴۴ بيمار در دو گروه به‌صورت تصادفي توزيع شدند. مطالعه در بيمارستان قدس و مراكز نگهداري بيماران روانپزشكي شهر سنندج طي سال هاي ۱۳۹۸ و ۱۳۹۹ انجام شد. در پي بروز عوارض دارويي و عدم تمايل به ادامه درمان، تعداد بيماران به ۳۲ نفر كاهش يافت. ابزار مورد استفاده مقياس علائم مثبت و منفي اسكيزوفرني (۱۹۸۶) بود. داده ها با استفاده از آزمون هاي كاي دو، آنوا با اندازه‌گيري مكرر و t مستقل، توسط نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۳ تحليل شدند. يافته ها: نتايج نشان داد از ۴۴ نفر بيمار مورد مطالعه، ۳۷ نفر (۸۴/۱%) مرد و ۷ نفر (۱۵/۹%) زن بودند، كه عدم تعادل به دليل كم بودن حجم نمونه بود. از نظر توزيع جنسي، سطح سواد، وضعيت تأهل، سابقه شغلي و مصرف داروهاي زمينه‌ اي، دو گروه تفاوت معناداري با هم نداشتند (۰/۰۵ P). علاوه بر اين از نظر كاهش علائم منفي (۰/۶۶۶=P)، مثبت (۰/۷۴۸=P) و علائم عمومي (۰/۳۴۲=P) بين دو گروه تفاوت معناداري وجود نداشت. نتيجه گيري: يافته ها حاكي از عدم تاثير معنادار اسپيرونولاكتون بر كاهش علائم منفي، مثبت و عمومي بود. لذا توصيه مي شود مطالعات بيشتري با استفاده از اين دارو (با رفع محدوديت‌هاي اين مطالعه) و ديگر داروها انجام شود.