تحليل ساختاري نوآوري خدمات بانكداري الكترونيك با تأكيد بر قابليت‌‌هاي پويا

به رغم اهميت بانكداري الكترونيك، تحقيقات كافي در خصوص نوآوري خدمات اين بخش و ارتباط آن با قابليت‌هاي پويا انجام نشده است. هدف اصلي پژوهش حاضر تعيين ارتباطات و ميزان اثربخشي مؤلفه‌هاي نوآوري خدمات بانكداري الكترونيك بر اساس قابليت‌‌هاي پويا مي‌باشد. براي گردآوري اطلاعات از مصاحبه‌هاي عميق نيمه ساختار با 25 نفر از خبرگان انجام شد . نمونه گيري به روش نظري و به صورت هدفمند انجام گرفت بطوريكه مجموعه‌اي از مضامين اوليه طي فرايند كدگذاري باز گردآوري شد.در ادامه با استفاده از روش دلفي فازي، 13 زيرشاخص براي نوآوري خدمات و 17 زيرشاخص براي قابليت‌‌هاي پويا استخراج و با روش تحليل عاملي تأييدي مورد تأييد قرار گرفت. شاخص‌هاي نوآوري خدمات و قابليت‌‌هاي پويا بر اساس مباني نظري، در 11 شاخص اصلي دسته‌بندي شده و در قالب مفهوم كلي وارد تحليل مدلسازي ساختاري تفسيري/ ميك‌مك فازي شدند و با ارائه رويكردي نو نسبت به محاسبه ارزش شاخص‌ها اقدام گرديد. نتايج نشان داد كه ميزان اثربخشي شاخص شاخص «ادراك نيازهاي كاربر و گزينه‌هاي فناورانه»، «مدل‌هاي درآمدي جديد» و «مفهوم جديد خدمت» از ساير شاخص‌ها بهتر و بالعكس ميزان اثربخشي شاخص «سيستم جديد تحويل خدمات - جزء فناورانه»، «تعامل جديد با مشتري» و «مقياس دهي و بسط» از شاخص‌هاي ديگر كمتر بوده است.