بررسي و نقد عقلانيت نقاد مبتني بر مقاله «غلبه بر اعتياد به موجه‌سازي» از ديويد ميلر

ميلر در مقالة «غلبه بر اعتياد به موجه‌سازي» سعي مي‌كند به خوانندگان نشان دهد كه اساساً پيوند بين عقلانيت و موجه‌سازي، امري اشتباه و غيرقابل دفاع است. او در اين مقاله رئوس عقلانيت نقاد پوپر را بيان مي‌كند. وي پس از بحث كوتاهي در باب چگونگي ظهور عقلانيت نقاد، درباره سه مسئله مرتبط به هم كه حل‌نشده باقي مانده‌اند، يعني: بي‌فايده بودن موجه‌سازي، عينيت روش‌شناسانه و جايگاه قوانين منطق در عقلانيت نقاد، نكاتي را مطرح مي‌كند. ما در اين مقاله پس از طرح مباحث ميلر، ضمن نشان دادن عدم تماميت استدلال پوپر و ميلر عليه عقلانيت غيرنقاد، عدم برتري برهان خلف با توجه به عقلانيت نقاد را نشان مي‌دهيم؛ سپس به عدم امكان پذيرش ابتدايي عقلانيت نقاد مي‌پردازيم و امكان پذيرش خرافات را مبتني بر اين ديدگاه بيان مي‌كنيم؛ ضمن اينكه نشان خواهيم داد نسبي‌گرايي موفقيت بيشتري در ارضاي بين‌الاذهانيت در مقايسه با عقلانيت نقاد دارد. در مجموع نشان خواهيم داد كه آموزه عقلانيت نقاد براي اينكه بتواند يك نظريه مقبول باشد، هنوز راهي طولاني در پيش دارد.