پيش‌بيني فرسودگي شغلي پرستاران براساس ويژگي‌هاي شخصيتي، تعارض كار-خانواده و حمايت اجتماعي در همه‌گيري كوويد-19

زمينه و هدف يكي از مهم ترين عواملي كه بهره وري و توان پرستاران براي انجام مؤثر وظايف شغلي در محيط هاي كاري را كاهش مي دهد، فرسودگي شغلي است. باتوجه به شيوع كوويد-19، حساسيت شغل پرستاري و اثرات مخرب فرسودگي شغلي بر اثربخشي و كيفيت مراقبت پرستاران، مطالعه حاضر با هدف بررسي متغيرهاي ويژگي شخصيتي، تعارض كار-خانواده و حمايت اجتماعي به عنوان پيش بيني كننده فرسودگي شغلي پرستاران در بحران كوويد-19 انجام شده است. روش بررسي پژوهش حاضر توصيفي تحليلي از نوع مقطعي است. از 15 مرداد تا 15 شهريور سال 1400 در زمان موج پنجم كوويد-19 در ايران بين 130 نفر از پرستاران شاغل در بخش هاي مختلف مراكز درماني درگير با بيماري كرونا در استان ايلام به روش نمونه گيري تصادفي ساده انتخاب شدند. ابزار جمع آوري داده ها شامل مشخصات جمعيت شناختي، پرسش نامه فرسودگي شغلي ماسلاچ، ويژگي هاي شخصيتي نئو، تعارض كار-خانواده كارلسون و حمايت درك شده زيمت بود. داده هاي جمع آوري شده با نسخه 26 نرم افزار SPSS و با استفاده از آزمون هاي آماري ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون با سطح معناداري (P 0/05) تجزيه وتحليل شدند. يافته ها نتايج مدل رگرسيون چندگانه نشان داد كه از دو متغير پيش بين برون گرايي و تعارض كار-خانواده توانستند مؤلفه خستگي عاطفي را پيش بيني كنند (0/05 P). جهت تأثير برون گرايي بر خستگي عاطفي، مثبت بود و جهت تأثير تعارض كار-خانواده، منفي بود. بيشترين اثرگذاري بر خستگي عاطفي مربوط به برون گرايي (0/351-=β) بود. حمايت اجتماعي درك شده تأثير معناداري بر روي فرسودگي شغلي نشان نداد (P 0/05). جهت تأثير روان نژندي و تعارض كار-خانواده بر مسخ شخصيت مثبت بود و بيشترين تأثير بر مسخ شخصيت را توافق پذيري (0/405-=β) داشت. جهت تأثير برون گرايي و وظيفه شناسي بر موفقيت فردي، مثبت و جهت تأثير تعارض كار-خانواده منفي بود. قوي ترين تأثير بر موفقيت فردي را تعارض كار-خانواده داشت (0/260=β). نتيجه گيري ابعاد شخصيتي، تعارض كار-خانواده و حمايت اجتماعي و همچنين بروز فرسودگي در پرستاران، به صورت مرتبط به هم عمل مي كنند، بنابراين لازم است مسئولين تدابير حمايتي و آموزشي را جهت كاهش فرسودگي در بحران سلامت به كار ببرند.