تعيين اثربخشي بازي‌درماني شناختي – رفتاري در تنظيم هيجان و سازگاري تحصيلي دانش‌آموزان داراي اختلال نارسا نويسي

مقدمه: تنظيم هيجاني، نقش مهمي در سازگاري تحصيلي دانش‏آموزان دارد، لذا هدف مطالعه حاضر تعيين اثربخشي بازي‌درماني شناختي – رفتاري در تنظيم هيجان و سازگاري تحصيلي دانش‏آموزان داراي اختلال نارسانويسي بود. روش كار: پژوهش حاضر نيمه آزمايشي از نوع پيش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه گواه بود. از جامعه آماري كه شامل تمامي دانش آموزان دختر و پسر پايه‌ي دوم ابتدايي مبتلابه اختلال نارسانويسي منطقه  يك شهر كرج در سال تحصيلي 1401-1400 بودند،30  به شيوه نمونه‌گيري در دسترس نفر انتخاب و به‌طور تصادفي در دو گروه آزمايش و گواه جايگزين شدند. و به پرسشنامه تنظيم گراس و جان (2003) و سازگاري تحصيلي تروپ و همكاران (1953) پاسخ دادند. گروه آزمايش در 8 جلسه مداخله آموزشي بازي‌درماني شناختي – رفتاري شركت نمودند، درحالي‌كه گروه گواه در ليست انتظار بودند. جهت تحليل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS نسخه 22 واز آزمون تحليل كوواريانس تك متغيره و چند متغيره استفاده شد. يافته‌ها: نتايج آزمون تحليل كوواريانس نشان داد كه بازي‌درماني شناختي رفتاري موجب بهبود تنظيم هيجان و افزايش سازگاري تحصيلي دانش‌آموزان داراي اختلال نارسانويسي شد (0.01 P). نتيجه‌گيري: با توجه به مؤثر بودن بازي‌درماني شناختي – رفتاري در بهبود تنظيم هيجان و سازگاري تحصيلي دانش آموزان داراي اختلال نارسانويسي، پيشنهاد مي‌شود از اين روش در كنار برنامه‌هاي رسمي مدارس استفاده شود.