طراحي مدل مديريت استعداد در بخش عمومي

Talent Management Model in Public Sector (survey: health networks in Iran University of Medical Science)

هدف پژوهش حاضر طراحي مدل راهبردي مديريت استعداد در شبكه‌هاي بهداشتي دانشگاه علوم پزشكي ايران بوده و جهت‌گيري پژوهش كاربردي- توسعه‌اي و روش آن آميخته (كيفي- كمي) است. جامعه آماري در بخش كيفي شامل خبرگان و نخبگان معاونت بهداشت و در بخش كمي شامل كاركنان شبكه‌هاي بهداشتي بود. حجم نمونه در مرحله اول (با روش نمونه‌گيري قضاوتي) 14 نفر و در مرحله دوم (با روش نمونه‌گيري تصادفي) 156 نفر بود. ابزار گردآوري داده‌ها در بخش كيفي مصاحبه و روش دلفي بود و براي تحليل داده‌ها از تحليل مضمون استفاده شد. جهت تبيين الگو، پس از 2 مرحله توزيع پرسشنامه، اعضاي پانل دلفي اكثر گويه‌ها را تاييد كرده و مدل پيشنهادي پذيرفته شد. در بخش كمي پس از بررسي روايي محتوا و پايايي (با آلفاي كرونباخ 81/0) پرسشنامه، شاخص‌هاي هر مولفه مورد تحليل عاملي تاييدي مرتبه دوم قرار گرفت كه مدل داراي برازش مناسبي شد. طبق نتايج، مديريت استعداد عملكرد سازمان را تحت تاثير قرار مي‌دهد. فرآيند مديريت استعداد با تاثير پذيري از عوامل ساختاري، محتوايي و بيروني بر موفقيت عملكرد سازماني نقش دارد. با توجه به اينكه الگوي پيشنهادي به صورت مرحله‌اي مسيري را از سطوح مقدماتي به سطح تخصصي‌تر با طرح تاثير عوامل محيطي درون و بيرون سازمان و نهادي طي مي‌كند مي‌تواند به‌عنوان الگويي عملياتي در تصميم سازي‌هاي استراتژيك سازماني بكار رود.

The aim of this study was to design the strategic model of talent management at health networks in Iran university of medical sciences. The research is applied-developmental and the mixed methods research was used. In the qualitative phase of research (with using delphi method and content analysis method) population included expert and elites of vice-chancellor of healthcare, and in the quantitative part included the staff of health networks. The sample size in the first stage (by judgment sampling method) was 14 people, and in the second stage (by random sampling method) was 156 people. In the explanation of the model, after the distribution of questionnaires in two steps, “the members of the Delphi panel reached relative consensus. After content validity and reliability (with Cronbach’s alpha 0.81) of the questionnaire, second order confirmatary factor analysis for each component of the model was indicators and model with slight modification was a good fit The results show that talent management affects on organizational performance. The process is influenced by structural, content and external factors on the success of organizational performance. The model takes a step-by-step path from basic to the more specialized level by projecting the impact of environmental factors inside and outside the organization, then it can be used in strategic organizational decision making.