معرفي كاربردهاي تكنيك چرخه عمر در ارزيابي سامانه هاي توزيع آب

نسل ما با چالش‌‏هاي دلهره‏‌آوري كه تحت تأثير فعاليت‏‌هاي انساني ايجاد شده مانند تغيير شرايط جوي و فشار رو به افزايش بر محيط‌‏زيست روبه‏‌رو است. با تأمل بر اين شرايط محيط‌‏زيستي و ارتباط آن‏ها با چالش‌‏هاي اجتماعي و اقتصادي، براي رسيدن به هدف توسعه پايدار سازمان ملل، به ابزارهاي جامع و قوي براي كمك به تصميم‏‌گيري براي شناسايي راه‏‌حل‏‌هايي كه به بهترين شكل از توسعه پايدار پشتيباني مي‌‏كنند، نياز است. تصميمات بايد يك چشم‌‏انداز سيستمي داشته باشند و چرخه عمر و كليه تأثيرات مربوط به آن را در نظر بگيرند. ارزيابي چرخه عمر(LCA) ابزاري است كه اين خصوصيات را دارد. در اين مطالعه، ابتدا روش‌‏شناسي ارزيابي چرخه عمر معرفي و سپس با مرور مقالات، چند كاربرد اين روش در سامانه‌‏هاي توزيع آب بررسي مي‏‌شود. بررسي پژوهش‌‏هاي پيشين نشان داد جايگزيني انتقال ثقلي آب با پمپاژ كردن آن، مي‏‌تواند 64 تا 81 درصد باعث كاهش انتشار گازهاي گلخانه‏‌اي شود. همچنين انتخاب جنس و قطر مناسب براي لوله‌‏هاي شبكه توزيع آب كه كاهش نشت از شبكه را در پي خواهد داشت، موجب افزايش طول عمر شبكه و تا 75 درصد صرفه‌‏جويي در هزينه‌‏ها خواهد شد. در نهايت بازيافت شبكه پس از عمر مفيد، اثرات محيط‏‏زيستي  مثبت قابل توجهي دارد و مي‌‏تواند پتانسيل مسموميت انسان و آلودگي منابع طبيعي را 60 تا 88 درصد كاهش دهد.