كاربرد نانوذرات نقره (Ag-NPs) در ميكروب‌زدايي آب در سيستم‌هاي پرورش آبزيان و اثرات ناشي از رهايش آن در محيط

تحقيق حاضر به‌منظور بررسي نقش نانوذرات نقره (Ag-NPs) در ميكروب‌زدايي آب در سيستم‌هاي آبزي‌پروري و همچنين اثرات زيست‌محيطي ناشي از رهايش آن در محيط، صورت گرفت. بررسي‌ها نشان داد كه مطالعات بسيار اندكي پيرامون اثرات ضد‌ويروسي نانوذرات نقره در سيستم‌هاي پرورشي آبزيان ثبت شده است، اين در حالي است كه نانوذرات نقره در برابر بسياري از عوامل بيماري‌زاي باكتريايي مانند Aeromonas و Vibrio و همچنين، عوامل قارچي مانند Aspergillus و Candida، تأثيرات مثبتي نشان دادند. از آنجايي‌كه سويه‌هاي ميكروبي مذكور، از مهم‌ترين و شايع‌ترين عوامل بيماري‌زا در سيستم‌هاي آبزي‌پروري ايران به‌شمار مي‌روند، استفاده از نانوذرات نقره با مقدار مناسب (به‌شرطي كه بيش از حدِ مُجاز نباشد) مي‌تواند مفيد باشد. بررسي منابع علمي مختلف نشان داد كه سطح ايمن و مجاز نانوذرات نقره در بسياري از گونه‌هاي پرورشي ماهي از جمله قزل‌آلاي رنگين‌كمان، كپور نقره‌اي، كپور معمولي و ماهي گورخري مورد مطالعه قرار گرفته است. با نظر به اين موضوع، پرورش‌دهندگان مي‌توانند با توجه به سطح ايمن و مجاز نانوذرات نقره براي هر كدام از گونه‌هاي آبزي، از اين مواد به‌منظور كنترل و پيشگيري از شيوع بيماري‌هاي عفوني در سيستم‌هاي پرورشي استفاده نمايند. بر اساس مقايسه‌هاي انجام شده، اثرات ضدميكروبي نانوذرات نقره در بين نانوذرات فلزي بسيار بالا است. با توجه به اين مسأله، رهايش اين مواد به درون اكوسيستم‌هاي آبزي مي‌تواند سلامت بسياري از آبزيان از جمله ماهيان را تحت تأثير قرار دهد و حتي به‌واسطۀ انتقال نانوذرات نقره در زنجيره غذايي، اثرات منفي بر سلامت انسان داشته باشد.