چالش‌هاي انتقال ژن به سلول‌هاي سرطاني ردۀ كلوركتال (CRC)

مقدمه: انتقال ژن، يك ابزار قدرتمند براي تغيير عملكرد سلول‌ها است كه از كاربردهاي آن مي‌توان به درمان انواع بيماري‌ها اشاره كرد. با اين وجود، مطالعات مختلف نشان مي‌دهد كه عليرغم وجود تنوع در روش‌هاي انتقال ژن، محدوديت‌هاي قابل توجهي در كاربرد هر روش وجود دارد. هدف از اين مطالعه، مقايسه دو روش انتقال ژن با استفاده از تركيبات PEI و ليپوفكتامين در سلول‌هاي سرطاني است. مواد و روش ها: در اين مطالعه، از Caco-2 و HCT-116 به عنوان سلول‌هاي هدف و از سلول HEK-293 نيز به عنوان سلول كنترل استفاده شد. بدين منظور، ابتدا انتقال ژن با استفاده از دو مادۀ PEI و ليپوفكتامين انجام شد و سپس نتايج آنها بر اساس بيان پروتئين GFP با يكديگر مورد مقايسه قرار گرفت. يافته ها: نتايج اين مطالعه نشان داد كه انتقال ژن در سلول‌هاي HEK-293، به ميزان مطلوبي صورت گرفته است، اما اين فرآيند در سلول‌هاي رده كلوركتال بسيار ناچيز بود. همچنين در اين ميان، تفاوت‌هايي نيز بين ميزان انتقال ژن در سلول‌هاي كلوركتال مشاهده شد؛ به گونه‌اي كه ميزان ترنسفكت در سلول‌هاي Caco-2 از سلول‌هاي HCT-116 كمتر بود. بحث و نتيجه گيري: ميزان پذيرش ژن خارجي در سلول ها، به عوامل متعددي از جمله نوع و منشأ سلول وابسته است. از آنجائيكه سلول‌هاي سرطاني دستخوش تغييرات متعدد ژنتيكي شده‌اند، در نتيجه دستكاري ژنتيكي آنها با محدوديت‌هاي بسياري همراه است. به همين منظور توصيه مي‌شود براي دستيابي به ميزان بالاي انتقال ژن در اين سلول‌ها، از ساير روش‌ها مانند گزينش سلول به وسيلۀ آنتي بيوتيك و تهيۀ رده سلولي پايدار استفاده شود.