بررسي و تحليل تعارض قاعده لزوم معاشرت‌ به ‌معروف با الزامات فقهي -حقوقي در حوزه روابط زوجين

ازجمله باورهاي اجتماعي در حوزه خانواده اين است كه در روابط زوجين بايد آداب و رسوم، عرفيات و اخلاق حاكم باشد و با منطق شرعي و قانوني نمي‌توان و نبايد به مسائل روابط زوجين وارد شد. براين‌اساس، برخي چندان موافق با الزامات شرعي و قانوني در حوزه روابط زوجين نيستند و معتقدند قرآن كريم نيز با احاله امر به عرف اين انديشه را تأييد كرده است. پژوهش حاضر با هدف بررسي و تحليل تعارض قاعده لزوم معاشرت‌به‌معروف با الزامات فقهي -حقوقي در حوزه روابط زوجين به‌روش تحليلي- اسنادي انجام شد. بدين منظور كليه منابع مكتوب فقهي در حوزه روابط زوجين در خانواده مورد بررسي و تحليل قرار گرفت. نتايج بررسي‌ها نشان داد كه هم در استنباط احكام فقهي روابط زوجين و هم نظام قانونگذاري بايد قاعده معاشرت‌به معروف‌مورد توجه قرار گيرد. همچنين اين نتيجه حاصل شد كه الزامات فقهي و حقوقي به تنها با قاعده معاشرت ‌به ‌معروف در تعارض نيست، بلكه يكي از ضمانت اجراهاي قاعده لزوم معاشرت‌ به ‌معروف است.