تبيين جامعه‌شناختي آسيب‌هاي اجتماعي فضاي مجازي در بين نوجوانان پسر

زمينه و هدف: با گسترش استفاده از فناوري و اينترنت، توجه و گرايش به فضاي مجازي در بين نوجوانان افزايش يافته و به دنبال آن، دچار آسيب‌هاي اجتماعي ناشي از اين فضا مي‌شوند. هدف از پژوهش حاضر، تبيين جامعه‌شناختي آسيب‌هاي اجتماعي است كه در فضاي مجازي، نوجوانان پسر شهر تهران را تهديد مي‌كند.روش: پژوهش حاضر از نظر هدف، كاربردي و از لحاظ روش توصيفي - تحليلي با استفاده از فنّ پيمايش است. جامعۀ آماري پژوهش، دانش‌آموزان پسر متوسطۀ دوم شهر تهران هستند كه در گروه سني ۱۸-۱۶ سال قرار دارند و براساس فرمول كوكران، تعداد 383 نفر به‌عنوان حجم نمونه انتخاب شده است. داده‌هاي پژوهش به‌وسيلۀ پرسشنامه‌ جمع آوري شده كه روايي آن با استفاده از روش منطقي و نظرات كارشناسانِ آسيب‌هاي اجتماعي و فضاي مجازي به لحاظ كميت و كيفيت مورد تأييد قرار گرفته است. اطلاعات به‌دست‌آمده با استفاده از نرم‌افزار SPSS پردازش و با آزمون‌هاي كاي اسكوئر و اسپرمن مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفته است.يافته‌ها: گمنامي، گروه همالان، ناكامي‌هاي فردي و اجتماعي، عدم دل‌بستگي خانوادگي و محتواي برنامۀ رسانۀ ملي با آسيب‌هاي اجتماعي رابطۀ معناداري داشته و با افزايش ميزان استفاده از فضاي مجازي، ميزان آسيب‌هاي اجتماعي متوجه نوجوانان شامل سرقت اطلاعات، زورگيري مجازي، خشونت كلامي، خشونت رواني، خشونت مالي و خشونت جنسي افزايش مي‌يابد.نتيجه‌گيري: نتايج پژوهش نشان داد كه نوجوانان پسرِ تحت تأثيرِ استفاده از فضاي مجازي، در معرض انواع آسيب‌هاي اجتماعي ناشي از اين فضا هستند كه آموزش و بسترسازي مناسب جهت استفادۀ بهينه از فضاي مجازي از طريق دستگاه‌هاي ذي‌ربط، مسئول و خانواده‌ها همراه با تقويت استحكام روابط صميمانۀ والدين و فرزندان مي‌تواند در مديريت استفادۀ مطلوب از فضاي مجازي و كاهش آسيب‌هاي اجتماعي اين فضا مؤثر واقع شود.