مروري بر جداسازي نانوذرات با روش شناورسازي كف

شناورسازي كف، يك روش مؤثر براي جداسازي ذرات جامد ريز از محلول‌هاي آبي بر اساس خواص سطحي است. مهم‌ترين پديده اين بحث، تشكيل يك تجمع جامد-حباب گاز است. انتخاب مناسب شرايط عملياتي مانند اندازه، شكل، بار و آب‌گريزي نانوذرات، غلظت، pH محلول، دبي و سرعت گاز، اندازه حباب و معرف‌هاي شناورسازي مانند سورفكتانت‌ها براي آب‌گريز كردن ذرات به‌منظور افزايش جذب توسط حباب‌هاي گاز و جمع‌آوري آنها در كف ضروري است. در اين پژوهش سعي شد تا پتانسيل و محدوديت‌هاي موجود براي فرايند شناورسازي نانوذرات و جداسازي آنها از محلول‌ها و يا به‌كارگيري نانوذرات به‌عنوان جمع‌كننده، تقويت‌كننده و تثبيت‌كننده كف شناورسازي بررسي شود و چالش‌هاي موجود و راهكارهاي فائق آمدن بر آنها تبيين شوند. با توجه به پيشرفت‌هاي انجام شده در حوزه تجهيزات و معرف‌هاي استفاده شده، روش شناورسازي، روشي اميدواركننده براي حذف، جداسازي، بازيابي و خالص‌سازي نانوذرات از محلول خواهد بود.