شناسايي و اولويت‌بندي عوامل مؤثر بر مديريت كارآمد نگهداري و تعميرات در كشت و صنعت‌ها بر پايه مطالعات تجربي توسعه‌يافته

پياده‌سازي الگوهاي مديريتي مناسب در حوزه نگهداري و تعميرات جهت نگهداشت اصولي و ارتقاي قابليت اطمينان انواع ماشين‌ها و تجهيزات كشاورزي با هدف تسريع در روند تأمين غذاي جامعه بسيار حائز اهميت مي‌باشد. با توجه به كمبود مطالعات بنيادي و توسعه‌اي در اين بخش، مطالعه حاضر به دنبال بررسي عوامل مؤثر بر مديريت كارآمد نگهداري و تعميرات در سطح كشت و صنعت‌ها بر پايه مطالعات مفهومي و تجربي مي‌باشد. بدين منظور ابتدا به بررسي و شناخت مهم‌ترين معيارها و زيرمعيارهاي تأثيرگذار بر مديريت نگهداري و تعميرات با كمك مطالعات بنيادين و ديدگاه كارشناسان خبره پرداخته شد. در ادامه تحقيق، ارزيابي و اولويت‌بندي معيارهاي تأثيرگذار با كمك روش تصميم‌گيري بهترين-بدترين انجام شد و به دنبال آن راهكارهاي بهبودي به‌منظور مديريت نگهداري و تعميرات در كشت و صنعت‌ها ارائه شدند. براساس نتايج به‌دست‌آمده، مهم‌ترين معيارها در مدل نگهداري و تعميرات، به‌ترتيب مديريت سازماني ، عوامل انساني و عوامل ساختاري با استفاده از تحقيقات پيشين و نظر خبرگان به‌دست آمد. مطابق با نتايج روش تصميم‌گيري بهترين-بدترين، زيرمعيارهايي چون حمايت مديريت عالي در سطح سازمان ، اختصاص بودجه نگهداشت و مديريت بهينه موجودي‌ها و نيز اتخاذ راهبردهاي مناسب نگهداشت به‌ترتيب با وزن كلي 0.108، 0.075 و 0.067 بيش‌ترين تأثيرگذاري را در مديريت كارآمد نگهداري و تعميرات در سطح كشت و صنعت‌ها داشتند. نتايج اين تحقيق مي‌تواند مورد استفاده مديران براي دست‌يابي به يك الگوي مناسب در زمينه مديريت نگهداري و تعميرات در كشت و صنعت‌ها باشد و نيز قابليت تعميم‌پذيري نتايج آن به ساير صنايع كشاورزي و غذايي در سطح كشور وجود دارد.