بررسي دز پرتويي رسيده به قلب و تغييرات الكتروكارديوگرافي آن در پرتو درماني سه‌ بعدي تطبيقي بيماران مبتلا به سرطان پستان چپ

سابقه و هدف: سرطان پستان يكي از سرطان ‌هاي شايع و پنجمين عامل مرگ‌ و مير ناشي از سرطان در ايران است. هدف از انجام مطالعه‌ي حاضر بررسي دز پرتويي رسيده به قلب و ارتباط آن با اثرهاي جانبي ايجادشده در اين بافت، در پرتودرماني بيماران مبتلا به سرطان پستان چپ، با استفاده از تكنيك پرتودرماني سه‌بعدي تطبيقي است. مواد و روش‌‌ها: تعداد 181 زن مبتلا به سرطان پستان سمت چپ كه پس از جراحي، پرتودرماني شده بودند، وارد مطالعه شدند. پارامترهاي دزيمتريكي با استفاده از نمودارهاي دز-حجم، براي قلب، كل ريه، ريه‌ي چپ و حجم باليني هدف به دست آمد. از بيماران قبل از شروع پرتودرماني و يك سال بعد از اتمام درمان، تست­ الكتروكارديوگرافي به عمل آمد. يافته‌ها: ميانگين دز قلب، ريه‌ي چپ، كل ريه و حجم باليني هدف، به‌ترتيب 3/1±6/3، 4/5±13/3، 3/7±6/9 و 6/4±47/3 گري بود. كاهش چشمگيري در دامنه‌ي موج T در 57درصد از بيماران، سه ماه پس از پرتودرماني مشاهده شد. دامنه‌ي موج T از 0/92±3/03 به 0/83±1/56 ميلي‌متر كاهش يافت. كاهش دامنه‌ي موج T با ميانگين دز قلب ارتباط معناداري دارد (0/019= P). نتيجه‌گيري: در زنان مبتلا به سرطان پستان چپ، عوارض قلبي ناشي از پرتودرماني شايع است. الكتروكارديوگرافي مي تواند براي غربالگري عملكرد قلب، بعد از پرتودرماني استفاده شود. در اين مطالعه، ناهنجاري موج T شايع‌ترين اثر جانبي در اين بيماران است.