پيش بيني اثر تغيير اقليم بر پراكنش گونه سنبل الطيب (Valeriana sisymbriifolia) با استفاده از مدل حداكثر آنتروپي در استان اصفهان

وضعيت پوشش گياهي ايران، متأثر از وضعيت طبيعي آب و هوايي منطقه است. به‌طوري‌كه از نظر كمي و كيفي باعث سرعت رشد و يا عدم رشد و مساعد شدن و نشدن محيط گياهان مي‌شود. هدف از اين مطالعه بررسي اثر تغيير اقليم بر پراكنش گونه سنبل‌الطيب (Valeriana sisymbriifolia) با استفاده از مدل حداكثر آنتروپي در استان اصفهان است. لذا با استفاده از 50 نقطه از حضور گونه و متغيرهاي اقليمي ناشي از سناريوهاي اقليمي RCP4.5 و SSP2 و همچنين 3 متغير فيزيوگرافي، پراكنش سنبل‌الطيب براي سال‌هاي 2020، 2050 و 2100 پيش‌بيني گرديد. نتايج مطالعه نشان داد كه پراكنش يا رويشگاه مطلوب گونه سنبل‌الطيب در استان اصفهان تحت سناريوي RCP4.5 از سال 2020 تا 2100 از 3/07 درصد به 0/047 درصد و تحت سناريوي SSP2 از 3/74 درصد به 1/554 درصد كاهش پيدا خواهد كرد. درواقع تحت هر دو سناريوي اقليمي موردمطالعه، رويشگاه مطلوب گونه سنبل‌الطيب كاهش داشته و در برخي از مناطق به‌طور كامل از بين خواهد رفت. به‌علاوه با توجه به منحني‌هاي عكس‌العمل گونه از نظر فيزيوگرافي هرچه شيب و ارتفاع در منطقه موردنظر افزايش يابد، مقدار پراكنش گونه سنبل‌الطيب نيز افزايش مي‌يابد و با توجه به مشاهدات ميداني مي‌توان گفت كه گونه موردنظر در شيب و ارتفاعات بسيار بالا مشاهده مي‌شود به‌طوري‌كه در هنگام برداشت نمونه گونه موردنظر تا ارتفاع 3000 متري حضور داشت كه اين امر به دليل داشتن ريشه‌هاي قوي گياه است كه توان زادآوري در شرايط سنگلاخي را ايجاد مي‌كند و از طرف ديگر به دليل اينكه گونه‌هاي ديگر تحمل شرايط مشابه را ندارند حضور آن‌ها كم مي‌شود و رقابت براي گونه سنبل‌الطيب كاهش مي‌يابد. منحني‌هاي عكس‌العمل گونه نسبت به تغييرات بارندگي نيز نشان مي‌دهد كه هرچه بارش ساليانه از 250 ميلي‌متر بيشتر گردد احتمال حضور  گونه افزايش مي‌يابد. لذا تحت تأثير تغييرات اقليمي اعم از كاهش بارش و افزايش دما از رويشگاه مطلوب گونه موردمطالعه كاسته خواهد شد.