نقش عوامل مؤثر مورفومتريك در دقت پهنه‌بندي فرسايش آبكندي با استفاده از مدل بيشينه آنتروپي (مطالعه موردي: حوزه آبخيز سراب هليل استان كرمان)

امروزه فرسايش آبكندي به‌عنوان يكي از مخرب‌ترين انواع فرسايش در زمين‌هاي كشاورزي و منابع طبيعي در دنيا شناخته شده است به‌طوري‌كه سهم قابل توجهي از تحقيقات علمي را به خود اختصاص داده است. در اين پژوهش در حوزه آبخيز سراب هليل در استان كرمان، 79 آبكند شناسايي شدند. سپس 15 لايه اطلاعاتي مورفومتريك به همراه نقشه پراكنش آبكندها تهيه شد و از تحليل آماري PCA براي تعيين مهم‌ترين عوامل مؤثر مورفومتريك استفاده شد و در نهايت نقشه پهنه‌بندي فرسايش آبكندي با استفاده از مدل بيشينه آنتروپي براي عوامل مورفومتريك در محيط نرم افزار MaxEnt به دست آمد. نتايج تحقيق نشان داد درمجموع در وقوع فرسايش آبكندي عوامل موفومتريك انحناي دامنه، انحناي نيمرخ، رطوبت توپوگرافي، فاصله عمودي از آبراهه، ارتفاع، فاكتور طول - شيب آبراهه، شيب و بافت سطح زمين در ايجاد فرسايش آبكندي مؤثر مي‌باشند. نقشه مناطق مستعد فرسايش آبكندي به‌دست‌آمده از مدل بيشينه آنتروپي با استفاده از عوامل مورفومتريك در حوزه آبخيز موردمطالعه نيز نشان داد كه فرسايش آبكندي در شمال شرق و شرق و جنوب بيشتر داراي احتمال وقوع بين صفر تا 31% است ولي در منتهي اليه شرق حوزه و جنوب شرقي فرسايش آبكندي كمي افزايش مي‌يابد و تا احتمال رخداد 92% نيز مي‌رسد ولي درصد مساحت آن خيلي كم است ولي به سمت مركز، شمال، شمال غرب، غرب و جنوب غربي حوزه آبخيز موردمطالعه احتمال وقوع فرسايش آبكندي افزايش مي‌يابد و تا 92% و گاهي در بعضي قسمت‌ها به 100% نيز مي‌رسد.